خانه / گزارش سفر / گزارش سفرهای سال97 / آرپاچای به مریان،  پیمایشی در تالش زیبا
آرپاچای به مریان،  پیمایشی در تالش زیبا

آرپاچای به مریان،  پیمایشی در تالش زیبا

آرپاچای به مریان،  پیمایشی در تالش زیبا

 

منطقه تالش که به راستی جزیی از میراث طبیعی کشور ماست همواره مورد توجه کانون گردشگران جوان ایران بوده است. کوهپیمایی در این خطه از کشور در انتهای فصل بهار و شروع تابستان در کانون گردشگران جوان ایران سنتی است که قدمتی ۱۸ ساله دارد و به نوعی نشان همبستگی اعضا گروه است. در سال ۹۷ بنا به دلایلی این سفر به شهریورماه موکول شد. برنامه ریزی سفر هرساله مشکلتر از سال قبل می شود سوای از هزینه های سفر که به طور چشمگیری  افزایش یافته، یافتن مسیرهای پیموده نشده هم مشکل شده است. در هفده سفر قبلی از هفده مسیر متفاوت کوههای تالش را به سمت دریای خزر پیموده ایم. اکنون چندین نقشه در پیش روی ماست تا مسیری جدید را بیابیم. فاکتورهایی که در انتخاب مسیر مهم هستند عبارتند از: تکراری نبودن مسیر، طولانی نبودن مسیر ( حداکثر دو روزه و کمتر از ۴۰ کیلومتر)، دشوار نبودن مسیر طوری که افراد با آمادگی بدنی متوسط قادر به انجام آن باشند و نهایتا خطرناک نبودن مسیر از نظر فنی. نهایتا بعد از چند روز جستجو و پرسه جو، مسیر روستای آرپاچای به مریان را انتخاب کردیم که تمامی فاکتورهای فوق را دارد و افزون بر آن چون عمده قسمت مسیر از یال کوه عبور می کند- در صورت مناسب بودن شرایط جوی- انتظار چشم انداز ویژه ای را می شود داشت. مسیر مورد نظر از روی نقشه ها استخراج شد، درنرم افزار Google Earth واکاوی و نهایتا به GPS منتقل شد. طبق اطلاعاتی که از نقشه ها و GPS به دست آوردیم،  طول مسیر حدود ۲۰ کیلومتر با حدود ۳۰۰ متر صعود و ۱۴۰۰ متر کاهش ارتفاع  برآورد شد که به نظر برای پیمایش یک و نیم روزه بسیار مناسب می آید.”

 

گزارش سفر:

آغاز سفر از تهران و پارک نوشین است، مکانی که بیشتر سفرهای کانون به طور سنتی از آنجا آغاز می شود. با توجه به تعطیلی عمومی و نزدیک شدن به انتهای تابستان ترافیک شهر و جاده های منتهی به شمال کشور بسیار سنگین است. همین امر موجب می شود که گردهمایی دوستان با تأخیر انجام شود و ترافیک اتوبان تهران به قزوین هم مزید علت می شود تا از زمانبندی برنامه کمی عقب بیافتیم. چند سالی هست که با گشایش مسیر زنجان-سرچم-خلخال، اتوبوسها دیگر از مسیر اسالم به خلخال تردد نمی کنند و جاده اسالم به خلخال که زمانی برای خودش برو و بیایی داشت اکنون تقریبا متروکه شده است. جاده جدید سبب شده که زمان سفر کوتاه شود ولی شاید یکی از کاستی های آن کمبود رستورانهای میان جاده ای مناسب است. از این نظر جاده اسالم شاید یکی از بهترین ها در این منطقه باشد. حدود ساعت ۸ صبح بالاخره در یک رستوران برای صرف صبحانه توقف کردیم. سرویس بسیار ضعیف رستوران سبب شد تا زمان نسبتا زیادی از ما تلف شود. با هماهنگی های انجام شده قرار براین شد که برای رسیدن به روستای آرپاچای ابتدا به لنبر برویم و از آنجا با کرایه دو دستگاه وانت به آرپاچای برسیم. روستای نسبتا بزرگ لنبر در بیست کیلومتری شمال خلخال قرار دارد و چندین سال قبل نیز از این روستا برنامه ای را به منطقه آق اولر اجرا کرده ایم که گزارش آن برنامه را می توانید در سایت کانون گردشگران جوان ایران بخوانید( اینجا را کلیک کنید). بعد از انتقال وسایل مورد نیاز به وانتها برنامه با وانت سواری به سمت روستای آرپاچای ادامه پیدا کرد. وانت سواری آن هم از نوع وانت نیسان آبی رنگ جزو لاینفک برنامه های تالش است که به  هیجان برنامه ها اضافه می کند هرچند که وسیله ایمنی نیست. مسیر آسفالته با گذر از روستای کرد نشین مصطفی لو به بلوکانلو می رسد. ادامه راه تا روستای میل آغاردان که روستای بسیار کوچکی است خاکی است و از اینجا تا آرپاچای راه خاکی نیز کیفیت بسیار پایینی پیدا می کند که احتمالا جز با نیسان آبی رنگ با وسیله دیگری به راحتی قابل تردد نیست. طبیعت منطقه بسیار زیباست هرچند که با توجه به فصل سال بیشتر علفها زرد رنگ شده اند ولی از تراکم و بلندی علفها مشخص است که در فصل بهار مناظر بدیعی در این منطقه وجود دارد. نهایتا بعد از یک ساعت و نیم وانت سواری به روستای کوچک آرپاچای رسیدیم. البته مردم محلی برای تردد از این مسیر استفاده نمی کنند. راه اصلی روستا مستقیما از طریق یک جاده خاکی با کیفیت مناسب به جاده اصلی خلخال به اردبیل می خورد. البته اگر بخواهید از این جاده به آرپاچای بروید، در نظر داشته باشید که یافتن وانت مشکل خواهد بود مگر از قبل هماهنگی های لازم انجام شده باشد.

به وانتها گفتیم تا کمی خارج از روستا توقف کنند تا وجود ما مزاحمتی برای اهالی روستا ایجاد نکند. کمی طول کشید تا همسفران وسایل شخصی و گروهی را در کوله پشتی ها جاسازی کردند. ساعت ۱۲:۳۰ دقیقه از ارتفاع ۲۳۸۲ متری کوهپیمایی را شروع کردیم. چند دقیقه ای از راهپیمایی نگذشته بود که بر یال پیش رو سوار شدیم تا به گردنه برسیم.

 حالا دیگر همه جا سبز است و در میان علفهای سبز گلهای حسرت هم خودنمایی می کنند و نوید سرد شدن هوا را می دهند. نمدار بودن زمین حرف راننده وانت را تایید می کند که گفته بود تا دو روز قبل این منطقه برای چندین روز بارانی بوده است. ولی حالا کم کم آفتاب علی رغم دمای مناسب هوا داشت چهره ها را می سوزاند. در سر گردنه مجددا وارد راه خاکی شدیم که از آرپاچای می آید و کمی بعد به محل آغل تابستانی گوسفندان رسیدیم که چشمه آبی هم در آنجا وجود داشت. نهار را در کنار چشمه صرف کردیم. صخره های اطراف اشکال عجیب و غریبی را پدید آورده اند و هرکسی با قدرت تخیل خود اشکالی را تجسم می کند.

 هوا به اندازه ای تمیز و فاقد غبار است که از این محل به راحتی روستاهایی آق اولر و مریان را می توان در دوردست دید. مسیر تا حدودی مشخص است و می توان آن را تا شروع جنگل با چشم تعقیب کرد. چوپانی که مشغول جمع و جور کردن گوسفندانش است به ما می گوید که کم کم باید گوسفندان را به روستا ببرد چون فصل چرا تمام شده است. اینجا آخرین نقطه ای است که وانت می تواند تردد کند و جاده خاکی به پایان می رسد. با دقت در میان کوهها تقریبا کمتر جایی را می توان یافت که جاده های وانت رو آنجا را خراشیده نکرده باشند. وجود این مسیرها نه تنها چهره طبیعت را به شدت زشت کرده است بلکه به خاطر سهل الوصول کردن تردد، پای مخربان طبیعت را هم به این مناطق گشوده است و آن را از انباشت زباله ها در این مسیرها می توان فهمید. خوشبختانه در ادامه راه به ندرت زباله ای در مسیر کوهپیمایی خود دیدیم.

 در ادامه باید با کاهش ارتفاع به دره پیش رو وارد شویم. مسیر همچنان زیباست در کف دره آب وجود دارد ولی به گفته چوپان این آب تمیز نیست. با تراورس دامنه کوه به دامنه شرقی آن می رسیم. مه کم کم به ما می رسد ولی خیلی دوام نمی آورد و به سرعت از ما می گذرد.

 گذر سریع مه منظره ای شگفت انگیز را پدید می آورد. کمی جلوتر به شیب کوه اضافه می شود.اکنون  دامنه  سرسبز کوه  کم کم  با درختان منفرد بلوط نقاشی و در پایین دست با افزایش تعداد درختان به جنگل انبوه تبدیل می شود. صدای باد تنها نوایی است که گاهی  به گوش می رسد. به بهانه استراحت سعی می کنیم تا این دقایق را در ذهن خود ذخیره کنیم زیرا در ادامه سال به آن نیاز داریم تا با یادآوری این لحظات به آرامش برسیم.

در حد و مرز جنگل لختی تامل می کنیم تا جای مناسبی برای شب مانی بیابیم. با توجه به زمان کافی، تصمیم می گیریم کمی بیشتر مسیر را ادامه دهیم. حالا وارد جاده خاکی دیگری می شویم که به نظر می رسد به مریان می رسد. به چند خانه می رسیم که چند نفر در حیاط آن مشغول به کار هستند. چشمه را به ما نشان می دهند به اینجا گلگلان می گویند.

در کنار یکی از کلبه ها که متروکه است جای مناسب برای برقراری کمپ وجود دارد ولی به علت نزدیکی به سایر خانه ها و اینکه ممکن است سر و صدای ما باعث ناراحتی و ایجاد مزاحمت برای آنها شود تصمیم می گیریم تا کمی پیش برویم و اگر محل مناسبی را یافتیم کمپ را در آنجا مستقر کنیم والا به همین مکان برگردیم. در فاصله زمانی که همه مشغول پر کردن بطری ها از آب چشمه بودند و عده ای هم با یافتن یک دستشویی مناسب خوشحال شده بودند، یکی از دوستان در فاصله کوتاهی، مکان بسیار مناسبی را جهت شب مانی پیدا کرد خوشبختانه این مکان علاوه بر اینکه کاملا مسطح بود، فضای کافی برای استقرار تعداد زیادی چادر را هم داشت و از طرفی برای تهیه آب می شد به همین چشمه مراجعه کرد. ساعت حدود ۷ عصر بود که قبل از تاریک شدن هوا کمپ را بر پا کردیم. امروز تقریبا نزدیک ۱۰ کیلومتر کوهپیمایی سبک با مناظر بسیار زیبا داشته ایم و این موضوع سبب شد تا انرژی کافی برای همنوردان وجود داشته باشد که تا  پاسی از شب، در کنار آتش از مصاحبت با یکدیگر لذت ببرند. با توجه به تمیزی هوا و همچنین نبود نورهای مزاحم درس ستاره شناسی را از استاد نجوم گروه آموختیم. وجود پشه ها سبب شد تا به ناچار خوابیدن در چادر را به فضای باز ترجیح دهیم.

قبل طلوع آفتاب از خواب بیدار شدم رطوبت هوا در شب قبل، لایه ای از شبنم بر روی چادرها و همچنین زیراندازها ایجاد کرده بود. کم کم اعضا گروه سر از چادرها بیرون می آوردند و خودشان را برای صبحانه آماده می کردند در این فاصله مهمان ها و شاید میزبانهای ما از راه رسیدند. تعداد نسبتا زیادی گاو وارد محدوده کمپ شدند البته از آثار موجود بر روی زمین می شد این حدس را زد که ما در زمین آنها وارد شده ایم. نهایتا خودشان محل را ترک کردند.

هنگامی که مشغول صرف صبحانه بودیم چند دستگاه وانت را مشاهده کردیم که عده ای طبیعت گرد را به بالادست حمل می کردند. ادامه مسیر، جاده ای خاکی است که از میان جنگل انبوه می گذرد.درختان بلوط، ممرز، آزاد، زالزالک وحشی، آلوچه و سیب وحشی گونه های گیاهی غالب این منطقه هستند. هنوز ساعتی از حرکت ما  نگذشته بود که چند وانت دیگر با گردشگرانی که به نظر بومی می رسیدند از ما گذر کردند. درادامه مسیر گروهی را هم دیدیم که وسایل شخصی خود را قبلا با وانت به بالادست فرستاده بودند و خوشحال و خندان مشغول صعود بودند. سرپرست گروهشان که کنجکاوتر بود از مسیر ما پرسید و گفت که خودشان به گروه کوهنوردی تالش وابسته اند.

 با رسیدن به کف دره کم کم شالیزارها و مزارع کشاورزی که عمدتا زیر کشت لوبیا هستند شروع می شوند. کمی پس از شروع جاده آسفالته به منطقه آق اولر وارد می شویم این منطقه از مناطق باستانی کشور است. کاخ سردار امجد که از حاکمان این منطقه بوده و همچنین چندین خانه قدیمی ازدیدنی های این منطقه است. با یافتن اولین بقالی با نوشیدن نوشابه خنک و همچنین خوردن بستنی از خستگی راه کم می کنیم. روستای بعدی مریان نام دارد که روستای بزرگی است. شاید تنها چیزی که نظر من را خیلی جلب کرد ویلا سازی های بی رویه در این منطقه بود. کاملا مشخص است که زمینهای بزرگ را به قطعات کوچک تقسیم کرده اند و یا در آن ساختمانی ساخته اند و یا پارچه نوشته ای نصب کرده اند که این زمین با فلان مشخصات به فروش می رسد. تا قهوه خانه مهمانسرای ایرانیان پیاده آمدیم و پس از نوشیدن چند چای از صاحب آنجا خواستیم تا برای ما وانت بگیرد تا خودمان را به شهر تالش برسانیم.

هر چند زمان نسبتا زیادی تلف شد ولی نهایتا با دو وانت ابتدا در روستای کیش دیبی توقف کردیم و نهار را صرف کردیم، سپس به تالش رسیدیم. مسیر پیاده روی امروز تا رسیدن به مریان با شیب مناسب و حدودا ۹ کیلومتر بود که با توجه به زمان برنامه و استراحت کافی به راحتی طی شد. متاسفانه در این مسیر با توجه به تردد بیشتر، حجم زباله قابل توجهی در کنار جاده به چشم می خورد. در این برنامه حدودا ۱۸ کیلومتر را پیمودیم. مسیر صعود حدود ۳۰۰ متر و فرود حدود ۱۵۰۰ متر برآورد شد.

در برگشت از مسیر فومن وارد اتوبان رشت به قزوین شدیم که با توجه به ترافیک جاده ای ساعت ۳ صبح به تهران رسیدیم.

نکات مهم:

  1. حتما از قبل برای رزرو وانت اقدام کنید مخصوصا اگر بیش از یک دستگاه وانت نیاز داشته باشید.
  2. در صورت مناسب بودن شرایط جوی و دید مناسب، نیازی به استفاده از GPS نیست و مسیر تقریبا مشخص است.
  3. استفاده از موبایل در طول مسیر به غیر از برخی مناطق که در عمق دره قرار دارند امکان پذیر است.
  4. در صورتی که این گزارش شما را برای سفر به تالش زیبا و به قول اعضا کانون، “تالش قشنگ” ترغیب کرده است، به یاد داشته باشید که در ازای لذت بردن از این طبیعت بی نظیر موظف هستید تا تمام اصول زیست محیطی را رعایت و دیگران را نسبت به انجام آنها تشویق کنید خصوصا افرادی که “تازه ورود” به طبیعت محسوب می شوند.
  5. سعی کنید برای زیبا ماندن این میراث طبیعی تا حد امکان زباله های ریخته شده را جمع آوری کنید و به سطلهای مخصوص زباله در مریان و ترجیحا  تالش منتقل کنید.
  6. با احترام به جوامع محلی برخورد کنید و در صورت امکان از آنها خرید کنید.
  7. مراقب سگهای گله باشید و هرگز بیش از اندازه به گله گوسفندان نزدیک نشوید. در صورت نیاز از چوپان گله کمک بگیرید و هرگز سعی نکنید تا با خشونت سگها را از خود دور کنید.
  8. در صورتی که هنوز زمان کافی در اختیار داشته باشید می توانید از ساحل ماسه ای و زیبای قروق که در ۵ کیلومتری شهر تالش است، برای آبتنی و رفع خستگی استفاده کنید.

 

فاصله از مبدا (متر) فاصله از نقطه قبلی (متر) ارتفاع از سطح دریا (متر) مختصات نقطه ثبت شده
۰ ۰ ۲۳۷۰ N:37°۵۱٫۸۵۰´

E:48°۳۲٫۳۴۸´

آرپاچای
۲۷۰ ۲۷۰ ۲۳۸۲ N:37°۵۱٫۷۵۳´

E:48°۳۲٫۵۳۶´

شروع
۱۹۵۰ ۱۶۸۰ ۲۵۴۵ N:37°۵۱٫۸۰۷´

E:48°۳۳٫۴۴۰´

گردنه
۳۵۰۰ ۱۵۵۰ ۲۴۸۵ N:37°۵۲٫۴۱۵´

E:48°۳۴٫۱۰۵´

آغل. چشمه
۴۷۵۰ ۱۲۵۰ ۲۳۶۰ N:37°۵۲٫۶۳۴´

E:48°۳۴٫۵۵۲´

دره
۹۱۳۰ ۴۳۸۰ ۱۷۸۱ N:37°۵۱٫۷۸۴´

E:48°۳۶٫۲۹۳´

گلگلان
۹۷۵۰ ۶۲۰ ۱۷۵۰ N:37°۵۱٫۶۲۷´

E:48°۳۶٫۴۱۹´

کمپ
۱۴۶۵۰ ۴۹۰۰ ۱۱۹۳ N:37°۵۱٫۵۴۷´

E:48°۳۸٫۰۸۹´

ابتدای جاده آسفالته
۱۷۹۰۰ ۳۲۵۰ ۱۰۹۷ N:37°۵۱٫۲۵۱´

E:48°۳۹٫۷۴۱´

مریان

افشین ایران پور

کانون گردشگران جوان ایران

af6872@gmail.com

www.irangardan.ir

Share

یک دیدگاه

  1. محمدرضا

    مرسی افشین جون که تالش رو به شناسوندی…

نظر بدهید

آدرس ایمیلتان منتشر نمیشودگزینه های الزامی ستاره دار شده اند *

*

برو بالا !