خانه / اخبار گردشگری / مرداد و جشن‌های فراموش‌شده‌ اش

مرداد و جشن‌های فراموش‌شده‌ اش

مسؤول زیرگروه گزینش واژگان پارسی انجمن نجوم آماتوری آسمان توس گفت: جشن‌های ملی، منطقه‌یی و کشاورزی در ایران، نقش مهمی در ایجاد گاه‌شماری و دانش ستاره‌شناسی داشته‌اند.

فربد فضایلی جوان در گفت‌وگو با خبرنگار بخش ایران‌شناسی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) در خراسان رضوی، درباره‌ی جشن‌های فراموش‌شده‌ی امرداد، توضیح داد: جشن امردادگان، سوم امرداد و روز هفتم گاه‌نامه‌ی باستانی برگزار می‌شود. امرداد به‌معنی نامیرایی، بی‌مرگی و جاودانگی است، پیشوندی که پیش از مرداد آمده است، معنی آن‌را از مرگ و نیستی به نامیرایی تغییر می‌دهد.

وی با اشاره به این‌که امرداد یکی از هفت امشاسپند ایزد آیین باستان است، بیان کرد: سبزه که نماد زندگی است، در سفره‌ی هفت‌سین نماد ماه امرداد است.

او افزود: در این جشن، مردم با تهیه‌ی خوراکی و پوشیدن لباس نو، در کنار چشمه‌ها این جشن را برگزار می‌کردند.

فضایلی درباره‌ی دیگر جشن‌های این ماه، اظهار داشت: روز دوم امرداد جشن «ده وار بار» توسط منداییان برگزار می‌شده است. جشن «چله تابستانی» نیز دهم امرداد در روستاهای خراسان جنوبی برگزار می‌شده است. اگرچه هنوز در بعضی روستاها و بخش‌های کوچک، این جشن برگزار می‌شود، ولی نام این جشن را نمی‌دانند.

مسؤول زیرگروه گزینش واژگان پارسی انجمن آسمان توس ادامه داد: جشن میانه تابستان در ۱۵ امرداد مانند جشن چله تابستانی برگزار می‌شود؛ نام دیگر این جشن «دی به مهر» است، به‌معنی پیش از ۱۶ که همان روز ۱۵ امرداد می‌شود.

وی همچنین گفت: ابوریحان بیرونی در کتاب آثار الباقیه به «رشن روز» یا ۱۸ امرداد اشاره کرده است که در این روز «آشنا خندان» را که گیاهی جاودانه‌بخش است، می‌کوبیدند و با شیر مخلوط می‌کردند و در مراسم خاص همراه دعا می‌نوشیدند.

این منجم آماتور افزود: جشن «وار داوار» یا «آبپاشی» ویژه‌ی ارامنه نیز صد روز بعد از عید پاک در نزدیک‌ترین یکشنبه برگزار می‌شود که در این جشن، مردم بعد از رفتن به کلیسا در خیابان به یکدیگر آب می‌پاشند و کبوترپرانی می‌کنند.

وی بیان کرد: روز ۲۴ امرداد، جشن «معراج حضرت مریم» همراه جشن «تبرک انگور» در کلیسا توسط کشیش برگزار می‌شوند. جشن «تادئوس» نیز هفتم امرداد در آذربایجان غربی برپا می‌شده که با برپایی چادرهای رنگی و غسل تعمید بچه‌ها همراه رقص و شعرخوانی همراه بوده است.

فضایلی اضافه کرد: جشن «لتو» نیز هفته‌ی پایانی امرداد برگزار می‌شده است و در این جشن، مسگران بعد از دو هفته مرخصی با حقوق به دربار شاه برمی‌گشتند و در خیابان به خنداندن مردم می‌پرداختند و سپس به سرکارشان بازمی‌گشتند.

منبع: خبرگزاری ایسنا

Share

نظر بدهید

آدرس ایمیلتان منتشر نمیشودگزینه های الزامی ستاره دار شده اند *

*

برو بالا !