خانه / جاذبه های طبیعی / استان همدان

استان همدان

استان همدان از جاذبه های خاص و منحصر به فرد طبیعی برخوردار است. آب و هوای این منطقه که می توان آن را سرد نامید، در واقع محیطی را به وجود آورده که قابلیت رونق توریسم زمستانی و توریسم تابستانی به طور هم زمان در آن فراهم شده است. دره ها و چشم انداز های پيرامون آن ها از عناصر مهم و جاذب گردشگران این استان محسوب می شوند. استان همدان دارای دره هايی سرسبز با چشم اندازهای زيباست که در تابستان ها محل تجمع گردشگران و در زمستان ها نیز محل تفریحات زمستانی است. یخچال های کوه الوند و مسیر کوه نوردی الوند در استان همدان از آشناترین و جذاب ترین مسیرهای کوه نوردی برای دوست داران این ورزش است. بیش تر دره های استان همدان پوشيده از باغ ها و درخت های گوناگون است. از جمله ی اين درختان می توان به گردو، بادام، سيب و توت اشاره کرد كه همراه با چشمه سارهای جوشان، رودخانه های متعدد و چشم اندازهای شگفت، مناظر بديعی از زيبايی های طبيعت را به نمايش می گذارند. دره های استان همدان در كنار قله های نام آشنا و ارتفاعات اطراف، مستعد انواع ورزش های كوهستانی نظير اسكی، كوه نوردی و نظاير آن است. غار علیصدر مهم ترین و معروف ترین جاذبه ی طبیعی استان همدان به شمار می آید که به علت وجود گذر‌گاه‌های آبی و درياچه‌های وسيع و قابل قايق رانی كه در سراسر غار گسترده شده اند، يكی از زيباترين جلوه‌های طبيعی ايران و جهان و پديده‌ای منحصر به فرد در نوع خود را رقم زده است. محوطه ی اطراف آبشار گنج نامه و محیط احداث شده ی پارک عباس آباد و درياچه ها و تالاب های استانی نیز از دیگر جاذبه های طبیعی استان همدان به شمار می آیند.

مرتفع بودن استان همدان و هم جواری آن با بخش هايی از رشته كوه زاگرس و رشته كوه فرعی الوند، موجب برف گيری و بارندگی فراوان و پيدايش چشمه ها و سرچشمه های متعدد است. مهم ترين رودخانه های استان، گاماسياب، از سرشاخه های رود كرخه است. رودهای مهم ديگر استان همدان عبارت اند از: رود تلوار، رود قره چای (سياه رود)، قلقل رود و خرم رود. رودهای شمال و خاور ارتفاعات الوند منشاء رودهای فصلی و كم آب چشمه های دايمی در ارتفاعات است كه در پايين دست ضمن كم آبی در بهار و تابستان معمولا خشک می شوند.
مهم ترين آبشار استان همدان آبشار گنج نامه است كه به طرز زیبایی در میان کوه های نزديک شهر همدان قرار دارد. موقعيت كوهستانی استان همدان و پر برف بودن بیش تر كوه های آن در نيمی از سال، موجب پيدايش ده ها سرچشمه (سرآب) بزرگ و صدها چشمه مهم است كه بخش قابل توجهی از آن ها ارزش گردشگری دارند. عمده ترين سرچشمه های استان همدان عبارت اند از: سرآب گاماسياب، سرآب فارسيان، گيان و سرآب لك لك اسد آباد.
علاوه بر اين سرآب و سرچشمه ها، تعداد قابل ملاحظه ای از چشمه های مهم نيز در سطح استان پراكنده اند كه هركدام به نحوی مورد توجه علاقه مندان قرار می گيرند. از آن جمله می توان به چشمه های فرشته، آب ترش عليصدر، مجنون آباد، ماهی، برجكی، امام زاده نهاوند، نيكان سويی، شفيع جان تويسركان، زمان آباد، قينوجه و سهكيندران، رزن، آجی سو صادقلو، گرگر و شورين اشاره كرد.
چشمه های آب معدنی هر منطقه از جاذبه های گردشگری محسوب می شوند كه در صورت استفاده مناسب از آن ها و ايجاد فضا های لازم برای اتراق می توانند در جذب مسافران و علاقه مندان نقش موثری ايفا كنند. در استان همدان چندين دهنه چشمه آب معدنی وجود دارد كه تقريبا نزديك محورهای اصلی و جاده قرار دارند و امكانات مناسبی را برای بازديد كنندگان و دوست داران طبيعت فراهم می آورند. چشمه های آب معدنی استان عموما جنبه درمانی دارند و بيش تر در مناطقی كه دارای آب وهوای لطيف و كوهستانی هستند، قرار گرفته و در نوع خود جالب توجه هستند.

 

 استان همدان منطقه ای است كوهستانی كه بيش تر كوه های آن را تخته سنگ های خارا با جهت شمال باختری – جنوب خاوری تشكيل داده است. كوه های استان همدان جزو كوه های مركزی و باختری ايران محسوب می شوند. كوه های باختری و جنوبی اين استان بخشی از پيش كوه های داخلی زاگرس است. مهم ترين ارتفاعات اين استان عبارت اند از: الوند، كوه ارمنی، کوه قره داغ، سلسله جبال خرقان، كوه وفس، سلسله راسوند، كوه گرمه، كوه سرده، كوه لشكر، كوه سفيد، كوه يزدجرد و كوه بياتان.
دو سلسله كوه نيز در شمال و جنوب شهرستان نهاوند كشيده شده است. ارتفاعات شمال نهاوند جهت شمال باختری – جنوب خاوری دارند و با کوه گرو و الوند موازی هستند. اين سلسله در دو نقطه به وسيله دو رودخانه كه از ملاير و تويسركان سرازير می شوند، قطع شده و معبری طبيعی را ايجاد می نمايند. اين سلسله در شمال باختری يعنی دره كنگاور و دره رودخانه تويسركان به نام كوه كمر زرد و بين معبر رودخانه ملاير به نام كوه سياه دره و در خاور معبر رودخانه ملاير، كوه سفيد ناميده می شود. ارتفاعات جنوب نهاوند دنباله سلسله كوه های شاهو در پاوه و روانسر بيستون كرمانشاه است كه جهت آن ها شمال باختری – جنوب خاوری است. اين سلسله ارتفاعات پس از گذشتن از جنوب شهرستان نهاوند به كوه های شهرستان بروجرد منتهی شده و در آن جا به نام كوه های گرو معروف می شوند كه خط الراس آن، حد طبيعی بين نهاوند و خرم آباد است.
ارتفاعات مهم ديگر استان همدان عبارت اند از: گرمه و سدره در ملاير، آلابلاغ در حدفاصل اسد آباد و بهار، گره، قلی آباد و بوقاطی در كبودر آهنگ، گروياگری در جنوب نهاوند، خان گرمز در سياه دره تويسركان، گليان، كمر زرد، قشلاق، پير غيب، دره غاز و سياه كمر در تويسركان، امرله و زريله در اسد آباد، كوه چله، گرن، سفيد، آردشان و بان سره در نهاوند و رشته كوه الوند با قله زيبای آن درهمدان.
بين كوهستان الوند که مهم ترين ارتفاعات استان همدان را در بر می گيرد و كوه گزين زمین های پست و دشت های هموار استان قرار دارد. اين دشت ها باعث وزش بادهای شديد در سطح استان می شوند، به همين دليل استان همدان از مناطق بادخيز كشور به شمار می آيد. قلل و كوه های گوناگون استان برای ورزش های كوهستانی نظير كوه نوردی، سنگ نوردی و اسكی کاملا مناسب است. ارتفاع زياد و سنگی بودن بيش تر كوه ها، قابليت بهره برداری از آن ها در كوه نوردی و صخره نوردی را گسترش داده است.
استان همدان به دليل ساختار زمين شناختی خود، غارهای زيادی را در برگرفته است که می تواند به عنوان منابع سياحتی و آموزشی برای علاقه مندان به غارنوردی و غارشناسی مورد استفاده قرار گيرد. از جمله اين غارها به غار عليصدر، غار هيزج، غار دره فراخ، غار سرد كوه، غار بگليجه، غار قلعه جوق و غار آق قايا می توان اشاره کرد.
شهرستان های همدان و تويسركان كه در شمال و جنوب كوه پايه ها و دامنه كوه الوند واقع شده اند، در اطراف خود دشت های نسبتا پهناور و جلگه های آبرفتی قابل توجهی دارند. در شمال خاوری همدان دشت های پهناور و تقريبا مسطح كوير جان و رزن تا آوج گسترده است. در بیش تر اين دشت ها به علت خاک مناسب و حاصل خيز، غلات به ويژه گندم ديم كشت می شود كه در فصل بهار و تابستان سرسبزی زيبا و دل انگيزی را به نمايش می گذارند. ارتفاع اين منطقه به طور متوسط 1800 متر است، اما از رزن تا كبودر آهنگ ارتفاع قابل توجهی مشاهده نمی شود. جلگه های شمالی همدان برای احداث باغ و قلمستان بسيار مناسب است، به همين خاطر در نزديكی شهر همدان، در نواحی آبشينه و سنگ سفيد، تاكستان های وسيع و قلمستان های بزرگی احداث شده است. جلگه های شمال باختری همدان (بهار) به لحاظ پوشش گياهی متنوع دارای قابليت های بهره برداری تفريحی خصوصا در تابستان است. مسافران و اهالی شهرهای هم جوار، تعطيلات و اوقات فراغت خود را در اين محل می گذرانند.
حدفاصل ناحيه جنوبی تويسركان تا ملاير، دشت پهناوری است كه جز بلندی های تپه مانند ملاير، ارتفاعات عمده ای ندارد. ملاير بر روی جلگه ای مرتفع قرار دارد و با باغ های دل گشايی محصور شده است. جلگه وسيع اسدآباد كه پس از كوهپايه های الوند آغاز می شود، جلگه ای حاصل خيز است كه با شيبی ملايم به طرف نهاوند و كنگاور كشيده شده است. ناحيه نهاوند نيز دشت وسيعی است كه ميان كوه های مرتفعی در جهت شمال باختری و جنوب خاوری قرار دارد. اين دشت در طرفين و امتداد رودخانه گاماسياب گسترش يافته و از نظر سياحتی – تفريحی دارای اهميت و جالب توجه است. يکی از ويژگی های عمده دشت های استان پوشش گياهی مناسب آن ها است كه بیش تر به صورت مرتع، كشت زار و باغ شكل گرفته اند و به همين دليل نيز در فصل های بهار و تابستان مورد استفاده گردشگری قرار می گيرند.
دره ها از عناصر شگفت انگيز طبيعت هستند كه غالبا در اثر ساختارهای تو پو گرافيک شكل می گيرند. دره ها و چشم انداز های پيرامون آن ها از عناصر مهم و جاذب گردشگران محسوب می شوند. استان همدان دارای دره هايی سرسبز با چشم اندازهای زيباست. بیش تر دره های استان پوشيده از باغ ها و درخت های گوناگون است. از جمله ی اين درختان می توان به گردو، بادام، سيب و توت اشاره کرد كه همراه با چشمه سارهای جوشان، رودخانه های متعدد و چشم اندازهای شگفت، مناظر بديعی از زيبايی های طبيعت را به نمايش می گذراند. دره های استان در كنار قلل و ارتفاعات هم جوار، مستعد انواع ورزش های كوهستانی نظير اسكی و كوه نوردی و نظاير آن است. برخی از اين دره ها عبارت اند از: دره زينا، دوزخ دره، دره گزند سرابی، دره باغ های فاران، دره باغ آرتيمان، دره سركان و دره شهرستانه.

استان همدان فاقد جنگل های انبوه و گسترده است و پوشش گیاهی آن منحصر به رویش استپی و رویش برخی از انواع گیاهان و درختان است. این استان در گذشته دارای جنگل های وسيع بوده، اما در حال حاضر فقط قسمتی از كوه های شهرستان نهاوند (حدود 100 هكتار) دارای پوشش گياهی جنگلی است كه بيش تر آن را درختان بلوط تشكيل می دهد. درختان استان همدان را بنه، ارژن، زبان گنجشک و زالزالک به همراه گياهان دارويی مثل گل گاو زبان، شيرين بيان، عناب، آويشن، خاكشير، رازيانه، كاسنی، كاكوتی، گون و كتيرا تشکیل می دهند که در نقاط مختلف اين استان می رويند. در شيارهای فرسايش يافته در بستر رودخانه های فصلی، گونه های درختچه ای به صورت تک درخت يا گروه های درختی (مانند گز) ديده می شود و در بعضی از نواحی مرطوب درختچه های سياه تلو بيش تر نمايان است. به طور كلی دوره رويشی در استان همدان كوتاه است و فقط حدود 4 ماه در سال طول می کشد. البته برخی از گياهان و درختان مقاوم به سرما مانند: تيره بيدها مثل بيد سفيد و بيد مجنون، انواع صنوبرها مانند نارون، زبان گنجشک، اقاقيا، ارغوان و چنار نيز در همدان ديده می شوند، اما روی هم رفته آب و هوای اين استان برای رويش بسياری از گياهان حتی گياهان مناطق استپی مناسب نيست.

منبع: www.istta.ir

نظر بدهید

آدرس ایمیلتان منتشر نمیشودگزینه های الزامی ستاره دار شده اند *

*

برو بالا !