بزمان

کوه بزمان که به کوه خضر زنده (کوه زنده ) شهرت دارد ،آتشفشانی خاموش است کهبا ارتفاع ۳۴۹۵ متر در جنوب

شرقی ایران واقع شده است.

فکر صعود به بزمان ، سالیانی قبل وقتی در بلندای تفتان چشم به غروب آفتاب دوختهبودم، د ر ذهن من خطور کرد . ولی تا روز حرکت بیش از هفت سال طول کشید !!نقشه صعود در گروه مطرح شد .دوستان همراه شدند . بلافاصله به جمع آوریاطلاعات در مورد بزمان پرداختیم :”چند گزارش برنامه ناقص ! مراجعه به چند کوهنوردبا سابقه ! راهنمایی از هیأت کوهنوردی کرمان و سیستان و بلوچستان ، اینترنت و …“در آخر هم اطلاعات خوبی دستگیرمان نشد . با خودم عهد کردم در صورت موفقیت دربرنامه گزارش مفصلی تهیه کنم.

۳۰ اردیبهشت ۸۲ ،یقین ا زمان مناسبی جهت صعود نبود . با مراجعه به سایتهایهواشناسی ، دمای هوا در منطقه حدود ۴۴ درجه سانت یگراد پیش بینی شده بود.ولی مانع مهمی در سر راه ما نبود .با قطار به کرمان رفتیم . بلافاصله خود را به بمرساندیم.استراحت کوتاهی در شهر خوش آب و هوای بم،صرف نهار و بازدید از بنایزیبای ارگ بم، خستگی راه را تا حدودی از تن به در کرد.

بیش از دو ساعت در پمپ بن زین روبروی ترمینال مسافربری که محل تجمع کرایه هایبین شهری است به دنبال وسیله ای جهت حرکت به سمت بزمان بودیم . دلایل موجهو غیر موجهی پاسخ سؤال ما بود . اتوبوس مسافری هم ساعت ۵ حرکت می کرد وگزینه مناسبی برای ما نبود چرا که یک روز از برنامه پیش بی نی شده عقب میافتادیم . بماند که چطور ! ولی به هر حال حرکت کردیم، ۲۹۰ کیلومتر مسیری که بیشاز ۲۰۰ کیلومتر آن بسیار کم تردد و حدد  ۱۰۰ کیلومتر آن نیاز به تعمیر و بازسازیاساسی دارد . آخرین آبادی در طول مسیر روستای مسجد ابوالفضل است . از اینجا بهبعد ۱۱۰ کیلومتر تا بزمان فاصله است. کم کم آثار و بقایای سنگهای آتشفشانی سیاهرنگی پوشیده شده است.

ظاهرأ در هنگامی که کوه، فعال و در حال آتشفشانی بوده سنگها، به سبب اندازه ووزن خود چنین یکدست پراکنده شده اند.

پس از طی حدود ۳۰ کیلومتر کم کم سر و کله کوه عظیمی در جنوب غربی جا دهظاهر می شود . در وهله اول کمی جا می خوریم . هر چند می دانستم ارتفاع منطقهکم است ولی انتظار چنین بلندایی را نداشتم !

کم کم کوه را دور می زنیم و به شهر بزمان با جمعیت حدود ۵۰۰۰ نفر که مرکز بخشبزمان نیز می باشد می رسیم.

طبق روال گذشته ابتدا به پاسگاه انتظامی منطقه بزمان می رویم تا ورود خود u1585را به منطقه اعلام نمائیم . سالی که نکوستاز بهارش پیداست ! استقبال گرمی از مامی شود . افسر نگهبان پاسگاه به دقت به درخواست ما گوش می دهد . تقاضایراهنما برای صعود به کوه بزمان را داریم . به زبان پلوچی با چند نفر دیگر صحب ت میکند و به سرعت سوار بر موتور، پاسگاه را ترک می کند . چند دقیقه دیگر به همراهشخص دیگری باز می گردد . این هم راهنمای کوه خضر، آقای محمد نارویی معلمبازنشسته و رئیس شورای اسلامی بخش بزمان است . گپ کوتاهی با هم می زنیمو از ما می خواهد

بدون اتلاف وقت سوار و انت او شویم تا ما را به گوانز یعنی نقطه شروع حرکت ببرد .در راه فرصتی بود که اطلاعات منطقه را از آقای نارویی بگیرم . او گفت که در سالهایاخیر راهنمای چند گروه کوچک و بزرگ کوهنوردی در منطقه بزمان بوده است . ازصحبتهای او فهمیدم استقبال در خوری از بزمان نشده اس ت .که دلایل آن در حوصلهگزارش ما نیست.

۲۳ کیلومتر به سمت غرب با ورود به یک راه خاکی حدود / مجددا وارد جاده بزمان – بمشدیم و پس از طی ۵۸ کیلومتر را طی کردیم و به روستای کوچک گوانز که دارای ۵۰خانوار و ساکن در سیاه چادرهای بلوچی بودند رسیدیم. اهالی این روستا که دامدارانفقیری بودند استقبال کم نظیری از ما کردند . کوه بزمان در دور دست نمایان بود وراهی طولانی در انتظار ما . حالا هوا کاملا تاریک شده بود . به پیشنهاد آقای ناروییهرچه سریعتر وسایل را جمع کردیم تا از خنکی هوای شب برای طی کردن قسمتی ازمسیر طولانی که در پیش داشتیم استفاده کنیم . یکی از اهالی روستا به نام منصورنارویی که به ”آخرداد“ شهرت داشت از این پس همراه ما شد . به مقدار کافی آببرداشتیم و در زیر نور ستارگان در مسیر سفید رنگی که از میان سنگهای سیاه رنگبزمان باز شده بود حرکت کردیم . هوا همچنا ن گرم بود. زمین سفت و اثری از پوششگیاهی سبز دیده نمی شد . به گفته اهالی ۵ سال است که در این منطقه حتی یکقطره باران هم نباریده و اکنون زندگی چادرنشینان این منطقه که عمدتا از راه دامداریکوچک (چند بز و گوسفند ) امرار معاش می کنند به خطر افتاده است . آب که مایعحیات و اصل اول زنده ماندن است مدتهاست وجود ندارد و اهالی به کمک تانکر ازبزمان روزی یک بار آب می آورند.

پس از ۴ ساعت پیاده روی راهنما اعلام کرد که شب را در این منطقه می مانیم . حالاوجود کوه را با وزش باد خنک نزدیکتر احساس می کنیم . ساعت ۶ صبح از خواب بیدارشدیم طلوع آفتاب از پشت کوه تفتان یادآور خاطره غروب آفتاب از پشت بزمان در ۷سال قبل بود ! ۱۰ دقیقه بعد به چند سیاه چادر دیگر رسیدیم، به این منطقه بن استان۷ کیلومتر راه آمده ایم . به گرمی پذیرفته و با صبحانه مخ تصری که شامل نان و / میگویند . تا اینجا ۲ ( Banestan)ماست و چای بود پذیرایی شدیم . وسایل اضافی را درچادرها گذاشتیم قمقمه ها و ظرفهای آب را پر کردیم . به راستی مردم شریفیهستند که ارزشمند ترین ماده موجود یعنی آب را با چنین خلوص نیتی در اختیار ما قرارمی دهند . گفتند که آب را با شتر از گوانز م ی آورند یعنی همان آبی که از بزمان بهآنجا آورده شده است !! حالا یقین یافته ام که آنچه در مورد این منطقه از گوشه و کنارشنیده ام غیر واقعی است. اکنون ما هستیم و کوه زیبای خضر زنده بزمان.

در قسمت شرقی کوه زنده، کوه منحصر به فردی نیز که یادآور یک مخروط آتشفشانی با شیب تندی است به چشم می خورد. در اصطلاح محلی به این کوه”بچه“ گفته می شود و به مفهوم بچه کوه زنده است.

ساعت ۷ به راه می افتیم و پس از یکساعت پیاده روی به شیب تندکوه رسیدیم .مسیر صعود بعلت عبور از چند مسیر شن ۷ کیلومتر، در ساعت یازده و سی دقیقه بربلندای / اسکی نفس گیر بود . پس از سوار شدن بر یا ل شرقی و پس از طی ۱کوهزنده ایستادیم . قله بزمان در میان قلل آتشفشانی ایران بی نظیر است . دهانه کوهقطری حدود ۲۵۰ متر دارد و عمق آن حدود ۱۵۰ متر است.

بچه کوه نهار را در قله می خوریم . بیش از ۱۰۰۰ متر از مسیر بازگشت از ط ریقمسیرهای شن اسکی طی می شود شاید مسیری را که صعود آن بیش از سهساعت طول کشیده است را در کمتر از ۲۰ دقیقه فرود می آییم . در بن استان توقفکوتاه دیگر ، تجدید قوا و حرکت . حالا گرمای هوا مسیر طولانی در پیش رو را طولانیتر جلوه می کند . با خود فکر می کنیم اگ ر قرار بود این مسیر را در طول روز صعودمی کردیم آیا موفق می شدیم؟ !!. طبق پیش بینی آقای نارویی، ساعت۷ بعداز ظهربه گوانز رسیدیم و به اتفاق به بزمان برگشتیم . آبگرم بزمان آخرین ایستگاه برای رفعتمام خستگی های روزهای گذشته است.

دکتر افشین ایران پور

اردیبهشت ۸۲

پاورقی

  1. بهترین وسیله برای رسیدن به شهر بزمان از تهران، استفاده از اتوبوسهای تهران-ایرانشهر است.
  2. شایسته است فدراسیون کوهنوردی و هیات کوهنوردی استان سیستان وبلوچستان تدابیر لازم جهت ایجاد جاده مناسب و همچنین احداث یک جانپناه رابیاندیش ند. قطعا وجود تسهیلات در این منطقه علاوه براینکه باعث آشناییکوهنوردی با این کوه زیبا خواهد شد به اقتصاد منطقه نیز کمک شایانی می کند.
  3. بهترین زمان صعود به قله در اواخر زمستان و اوایل بهار است.
  4. تدارک آب کافی، مهمترین فاکتور در صعود موفق به بزمان است.
  5. از مناط ق دیدنی در اطراف بزمان علاوه بر آبگرمهای بزمان می توان از شهر بمپورکه دارای قلعه ای به همین نام است دیدن کرد، متاسفانه بعلت عدم حفاظت فعال ،این بنا رو به تخریب است.

۶٫ این صعود توسط افراد زیر انجام شد: آرش قهرمانی- محمدرضا سعیدی-فرهادصاحب جمع-افشین ایران

Share

یک دیدگاه

  1. بهکام بختیارى

    🗓یادمه بهنگام سربازى گذشته ام سفرى به بزمان بلوچستان داشتم مردمش میپرسیدندکه سربازقاجارید؟پذیراییم بانانى ازهستهٰ خرمابود؛حال مى بینیم مردممان ملخ وجیرجیرک میخورند؛چه رسدبگوشت سگ وکلاغ مرده❗️
    @behkam1

نظر بدهید

آدرس ایمیلتان منتشر نمیشودگزینه های الزامی ستاره دار شده اند *

*

برو بالا !