خانه / گزارش سفرهای سال 84 / گزارش سفر شهر ری

گزارش سفر شهر ری

گزارش سفر به شهر ری

روز جمعه ۱۳ آذر با گروه کانون گردشگران جوان ایران به شهر باستانی ری رفتیم .گروهی شامل ۴۰ نفر جوان.

ساعت ۱۰:۳۰ به گورستان ابن بابویه رسیدیم. قرار بود سر مزار پهلوان تختی و علی اکبر دهخدا برویم. خانم علیزاده که قبلا به این مکان آمده بود، راهنمای گروه برای پیداکردن قبور بود. مزار پهلوان تختی در اتاقکی متعلق به آرامگاه خانوادگی حسن شمشیری قرار داشت ، عکسهای قهرمانی او بالای سر قبر روی دیوار چسبانده شده بود. جهان پهلوان تختی (۱۳۴۶-۱۳۰۹) قهرمان کشتی ایران است ، او در سال ۱۳۳۵ در کشتیهای پهلوانی شرکت کرد و با غلبه بر حریفان ، لقب پهلوانی گرفت و بازوبند پهلوانی را دریافت کرد، او در چهار دوره از مسابقه های المپیک و هفت دوره مسابقه جام جهانی و قهرمانی جهان شرکت کرد. و ۴ مدال طلا و شش مدال نقره به دست آورد. در تاریخ ایران تختی تنها پهلوانی است که مانند رستم ، جهان پهلوان نامیده شد.ما از پشت پنجره های بسته ، عکسها و قبر را زیارت کردیم . پس از آن نوبت به مزار مرحوم دهخدا رسید. او هم با تمام اعضای خانواده اش در آرامگاه خانوادگی آرمیده بود، از پشت پنجره فاتحه ای خواندیم.

بعد مزار مهوش که روزگاری خواننده بود و روی سنگ قبر او نام اصلی او معصومه عزیزی حک شده بود، او در فضای باز میان دیگر رفتگان به خاک سپرده شده بود و آخری میرزاده عشقی که در سینه دیواره مزارش چند بیت شعر از خودش نوشته شده بود. به نظر گورستان ابن بابویه خلوت و متروک بود.

از گورستان که بیرون آمدیم همگی به طرف دیگر خیابان رفتیم و پیاده به طرف برج طغرل که فاصله ای با گورستان نداشت حرکت کردیم. برج طغرل ، برجی بود ستاره ای شکل ، با ۲۲ گوشه . دیواره داخلی برج سوراخ سوراخ بود، انگار جای پرندگان بود.در نوشته ای که برج را معرفی می کرد نوشته شده بود: برج آرامگاهی طغرل. اما ما فقط یک آرامگاه در حیاط برج دیدیم که متعلق به آقای محیط طباطبایی بود که مزارش زیبا بود.

بعد از دیدن برج و گرفتن چند عکس یادگاری با دوربینهای دیجیتالی!!!! ، همگی سوار اتوبوس شدیم و به طرف چشمه علی که در شمال شهر ری قرار دارد ، حرکت کردیم. از دور تپه ای به چشم خورد که دیواری کنگره ای روی این تپه کشیده شده بود که به آن باروی قدیم ری می گویند. این بارو در سال ۱۳۸۱ بازسازی شده است . پایین تپه نقش برجسته ای از دوران قاجار وجود داشت که فتحعلی شاه و ملازمانش در آن دیده می شد البته قبلا در آنجا نقش برجسته ای از دوران ساسانیان وجود داشته است که با روی کار آمدن سلسله قاجار از بین می رود.تپه چشمه علی زیستگاه ۴و۵هزار ساله است . جلوی تپه استخری بزرگ باچند فواره بسیارزیبا بود قرار داشت . این استخرو فواره ها از آب چشمه پر می شد. این چشمه زمان پیش از اسلام سورنا نامیده می شد.البته هیچ نوشته ای برای معرفی چشمه علی در آنجا به چشم نمی خورد. یعنی اگر کسی آنجا بیاید وخود قبلا راجع به آن مطالعه نکرده باشد از دیدن آنجا چیزی دستگیرش نمی شود.

یک ساعت در آن محل بودیم گروهی به بالای تپه وروی بارو رفتند وگروهی در پایین تپه قرار داشتند.

از آنجا به راهنمایی خانم علیزاده به مزار مرحوم باغچه بان رفتیم . آرامگاه در کوچه ای به نام کوچه مهدیه در یک حیاط قرار داشت کلید حیاط به دست کبری خانم نامی بود که۶ ماه پیش فوت کرده بود با پرس و جوی بسیار بالاخره کلید پیدا شد دست خانواده ای در همان کوچه بود. داخل حیاط چند سنگ قبر بود که یکی از آنها مربوط به مرحوم باغچه بان بود. روی سنگ نوشته شده بود جبار باغچه بان تولد ۱۲۶۴/فوت ۱۳۴۵وچند بیت شعر ازاو. شخصیت باغچه بان به همه معرفی شد .

دلمان گرفت که چرا آرامگاه مرد نامی ایران گمنام است .با آنکه زندگی نامه اودر کتاب فارسی دبستان نوشته شده است اما کسی نمی داند او کجا آرمیده اگر خانم علیزاه همراهمان نبود هیچ کدام نمی دانستیم که او در کوچه ای روبروی چشمه علی در حیاطی متروک آرمیده آن حیاط متعلق به خانواده ای بود که جایی هم به باغچه بان داده بودند.

جبار باغچه بان ، ابداع کننده روش آموزش ناشنوایان ، پایه گذار کودکستان در ایران و از نخستین نویسندگان ادبیات کودکان است . باغچه بان در سال ۱۳۰۳، کودکستانی در تبریز تاسیس کرد و آن را باغچه اطفال نامید و از آن به بعد نام خانوادگی خود را از عسگرزاده به باغچه بان تغییر داد. از آثار او مجموعه شعرهای فارسی به نام من هم در دنیا آرزو دارم و داستان بابابرفی شهرت بیشتری دارند.

این آخرین جایی بود که دیدیم ، همگی سوار اتوبوس شدیم و ساعت ۱۴ در میدان توحید بودیم.

مهسا صدیق

Share

نظر بدهید

آدرس ایمیلتان منتشر نمیشودگزینه های الزامی ستاره دار شده اند *

*

برو بالا !