خانه / گزارش سفر به سایر کشورها / سال94 / گزارش سفر به: جنگلهای شبه جزیره عربستان- ظفار
گزارش سفر به: جنگلهای شبه جزیره عربستان- ظفار

گزارش سفر به: جنگلهای شبه جزیره عربستان- ظفار

سفر به جنگلهای شبه جزیره عربستان- ظفار

طبق معلومات عمومی که داشتم، همیشه تصور می کردم که شبه جزیره عربستان منطقه ای بیابانی، شن زار و در برخی مناطق با کوهستانهای خشک و بی آب و علف است.

چند هفته قبل از اینکه تصمیم به سفر بگیریم، مستندی درباره منطقه ظفار که در جنوب عمان و شمال کشور یمن قرار دارد از تلویزیون پخش شد و این برنامه بهانه ای بود برای این سفر.

بهتر است قبل از شروع گزارش سفر کمی با منطقه ظفار بیشتر آشنا شوید. مطلب زیر عینا از ویکی پدیا فارسی کپی شده و حاوی اطلاعات مفیدی است:

“استان ظُفار ،یکی از استان‌های با اهمیت کشور پادشاهی عُمّان است.

امروزه استان ظفار یکی از زیباترین استان‌های سلطنت عمان است، و در حوزه بازاریابی و گردشگری و معرفی خود به عنوان مهم‌ترین جاذبه گردشگری کشورهای شبه جزیره عربستان موفق بوده‌است.

سالیانه جشنواره ظفار و صلاله که به جشنواره پائیزی صلاله (مهرجان خریف صلاله) معروف است، در این شهر ساحلی برگزار می‌شود، شهر صلاله پایتخت استان ظفار مرکز فعالیت‌های اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و گردشگری عمان به شمار می‌آید.

ظفار در دوران گذشته خود حکومت جداگانه‌ای داشته‌است، ولی تحت سیطره امراء یمن بوده‌اند.

در سال ۱۸۲۹ میلادی سلطان سعید، سلطان مسقط و عمان کوشش کرد که ظفار را در تحت نفوذ خود قرار دهد، ولی موفق نشد. و لیکن درسال ۱۸۷۹ میلادی ظفار به مسقط ملحق شد.

شورش ظُفار یا انقلاب ظفار به نبرد چپ‌گرایان عمانی با حکومت سلطنتی این کشور در استان ظفار در شرق این کشور گفته می‌شود. این نبرد با تأسیس جبهه آزادی‌بخش ظفار در ۱۹۶۲ میلادی آغاز شد و با شکست کامل مخالفان در سال ۱۹۷۵ البته با کمک ارتش ایران، پایان یافت. هدف اصلی شورشیان سرنگونی سلطان عمان (سلطان قابوس) بود. آنان به این هدف نرسیدند، اما حکومت عمان را وادار به انجام اصلاحات گسترده‌ای کردند.

جغرافیا

ظفار در جنوب عمان واقع شده و یکی از ورودی‌های اصلی مسقط است.

مساحت استان ظُفار ۹۹٬۳۰۰ کیلومتر مربع(استان یزد) و جمعیت آن بنا بر سرشماری سال ۲۰۰۳ برابر با ۲۱۵٬۹۶۰ نفر است.پایتخت ظفار شهر صلاله است که در کنار دریا واقع شده‌است.جزیره حلانیات (جزیره کوریا موریا) در نزدیکی ساحل صَلاله و در جنوب شرقی صلاله واقع شده‌است. ظُفار از سوی شرق با صحرای «جده حراسیس» عمان هم‌مرز است.

ظفار در تاریخ منبع اصلی و صادرکننده بزرگ کُندُر به جهان بود ولی امروزه کشور سومالی این نقش را به عهده گرفته.

ظفار در ۱۱۰۰ کیلومتری جنوب غربی پایتخت عمان مسقط واقع شده‌است . و از طرف شمال به عربستان سعودی، از طرف جنوب به دریای عرب و اقیانوس هند، واز طرف غرب به کشور یمن و از سمت شرق به صحرای «جدةالحراسیس» عمان محدود می‌گردد.

 

آب و هوا

در فصل پائیز باران موسمی می‌بارد و درجه گرما در این وقت از سال کمتر از ۱۵ درجه سانتیگراد است، در حالیکه در این زمان تمام مناطق شبه جزیره عربستان و کشورهای حوزه خلیج فارس درجه گرما ۴۰ تا ۴۵ درجه سانتیگراد را تجربه می کنند.

شهر صلاله مرکز استان ظفار، شهری است بندری که از دو منطقه خشک کوهستانی در شمال، و جنگلی و ساحلی در جنوب تشکیل گردیده‌است . صحرای پهناور «جدةالحراسیس»، ظفار را از لحاظ جغرافیائی از دیگر نقاط کشور جدا ساخته‌است.

جاذبه‌های طبیعی متعددی در ظفار وجود دارد مانند : کوه‌های سرسبز، غارها، و چشمه‌های شیرین و دره‌های پردرخت و جنگلهای انبوه و درختان تنومند و صحراها و تلماسه شنی تا حدود ربع الخالی، و نوار ساحلی و درختان بلند نارگیل و موز.

گزارش سفر:

روزنخست، ۲۵ فوریه:

این سفر خانوادگی در تاریخ ۲۵ فوریه ۲۰۱۶ از فرودگاه شارجه و با پرواز مستقیم از شارجه به صلاله با خطوط هوایی ایرعربیا انجام شد. طول مدت پرواز کمی کمتر از یکساعت و چهل و پنج دقیقه است (در این زمان قیمت بلیط رفت و برگشت حدود ۸۵۰ هزار تومان بود).

بیشتر مسافران پرواز را کارگرانی تشکیل می دهند که از کشورهای بنگلادش، هند و پاکستان به قصد کار وارد صلاله می شوند. فرودگاه بین المللی صلاله بسیار تمیز است و به نظر هم تازه ساز می آید (افتتاح در نوامبر ۲۰۱۵). ابتدا برای دریافت ویزا به کانتر مخصوص ویزا رفتیم. قیمت ویزا توریستی برای ۱۰ روز اقامت پنج ریال عمانی یا ۲۰ دلار آمریکا است. افرادی که با ویزای کار وارد صلاله شده اند باید برای انجام مراحل اداری به قسمت خاصی مراجعه کنند که این موضوع سبب می شود که عملا در صف کنترل پاسپورت وقتی را تلف نکنید. برخورد پلیس و ماموران کنترل بسیار دوستانه و محترمانه است.

Salaleh01

بعد از چند دقیقه چمدانها را می گیریم و به سمت کانتر دریافت اتومبیلهای اجاره ای در طبقه همکف یعنی در قسمت پروازهای ورودی می رویم. متاسفانه کانتر شرکتی را که اتومبیل را از آن اجاره کرده ایم را پیدا نمی کنیم. از یکی کانترها درباره محل آن شرکت می پرسیم که با ناباوری شخصی را که روی یکی از صندلیهای روبرو نشسته است را به ما نشان می دهد و آن مرد که لباس سنتی عمانی به تن دارد با متوجه شدن سوال ما به سمت ما می آید و با نشان دادن فرم رزرواسیون اتومبیل، ما را به سمت پارکینگ هدایت می کند و اتومبیل را در پارکینگ، تحویل ما می دهد. در این سفر اجاره یک اتومبیل هندا اکورد برای سه روز حدود ۱۳۰ دلار بود.

در این زمان برابری ریال عمانی با دلار آمریکا معادل ۲٫۶ دلار است. البته موقع تبدیل دلار به ریال معمولا مقداری هم شما را شارژ می کنند.

فرودگاه در پنج کیلومتری شهر قرار دارد و برای رسیدن به مرکز شهر مشکل خاصی وجود ندارد. با کمک GPS موبایل، به راحتی هتل را پیدا کردیم. هتل محل اقامت ما Beach Resort Salalah نام داشت و همانطور که از نامش پیداست در کنار ساحل واقع شده است. پارکینگ اختصاصی ندارد ولی برای پارک ماشین با توجه به فضای کافی مشکلی وجود ندارد. بابت سه شب اقامت ۹۰ ریال پرداختیم. اتاق رو به دریا در طبقه چهارم هتل تازه ساز با صبحانه و منظره بسیار زیبا از اقیانوس با درختان نارگیل و موز. http://beachresortsalalah.com/

هوا تاریک شده بود که هتل را به مقصد مرکز شهر ترک کردیم. شهر صلاله شهری ساحلی است که طول آن در امتداد دریا قرار دارد و عرض شهر برخلاف طول آن کم است. چندین بلوار زیبا به ترافیک شهر کمک بسیاری کرده است. گلکاری و فضای سبز به زیباسازی شهر کمک کرده است. در جای جای شهر پروژه های عمرانی در حال اجرا است و قطعا به پیشرفت شهر در آینده کمک خواهد کرد. برای شام رستورانی ایرانی به نام صدف را پیدا کردیم که البته غذاهای سنتی و همچنین ایرانی را سرو می کند. یک پرس چلوکباب سلطانی ۵ ریال قیمت دارد.

روز دوم، ۲۶ فوریه:

صبح به سمت ساحل مغسیل که در ۵۰ کیلومتری غرب صلاله قرار دارد حرکت کردیم. این فاصله را ۴۵ دقیقه ای می توان طی کرد. این منطقه یکی از بهترین ساحلهای این ناحیه را دارد هرچند که شنا به طور کلی در این سواحل ایمن نیست. قسمت صخره ای این ساحل هم که در مجاورت غار مرنیف واقع شده است علاوه بر منظره زیبا دارای ویژگی منحصر به فردی است. در میان صخره های مشرف به دریا چند سوراخ وجود دارد که هر از چند گاه از میان آنها آب به هوا فوران می کند. به نظر می آید این سوراخها بیشتر شبیه به سیفونهایی می مانند که آب دریا به تدریج آنها را پر می کند و سپس به فشار موج آخر و گیر افتادن هوا در میان سیفون، آب به هوا پرتاب می شود. میزان فوران آب و همچنین فاصله میان دو فوران آب بسیار به جزر و مد دریا و همچنین به تلاطم آب بستگی دارد. در این فصل و زمان سفر ما، به فاصله حدود ۱۰ دقیقه ای آبفشانها فعال می شدند و آب را گاهی تا ۱۵ متر به هوا پرتاب می کردند. خوشبختانه راه دسترسی به ساحل و همچنین بر روی صخره ها به خوبی ایمن شده است. در فصل خریف یا همان فصل بارندگی، این محل از مکانهای بسیار توریستی و شلوغ صلاله است.

Salaleh02 Salaleh03

Salaleh04

در سمت مخالف دریا نیز خور مغسیل و چندین آبگیر قرار دارند که پرندگان متنوعی را در آنجا می توان دید. همچنین گله های بزرگی از شتر نیز در حوالی این خور و همچنین هرجا که آب و سبزی باشد در حال چرا هستند.

Salaleh05 Salaleh06

بعد از ظهر برای بازدید از موزه Frankincense و همچنین سایت باستانی Al-Baleed رفتیم. این دو در داخل شهر صلاله و کنار دریا قرار دارند. این سایت در لیست میراث جهانی قرار دارد و قدمت آن به ۲۰۰۰ سال قبل از میلاد برمی گردد. علاوه بر خرابه های باستانی که اکنون در دست کاوشهای باستانشناسی است، این سایت منظره بسیار زیبایی از درختان موز، نارگیل، پاپایا و همچنین مزرعه ای که گونه های مختلفی از درختان کندر(Frankicense) در کنار خور Al Baleed را شامل می شود. موزه این سایت نیز علاوه بر معرفی این منطقه باستانی حاوی اطلاعاتی از نحوه زندگی تجار و دریانوردان عمانی در مسیر تجارت کندر می باشد. برای بازدید از این سایت حدود ۲ ساعت زمان نیاز است و ورودیه هر اتومبیل نیز ۲ ریال است. https://www.youtube.com/watch?v=pbKInBr_M6I

Salaleh07 Salaleh08 Salaleh09 Salaleh10 Salaleh11

روز سوم، ۲۷ فوریه:

صبح هتل را به مقصد مکانهای دیدنی شرق صلاله ترک کردیم.  شاید یکی از مهمترین مناطق باستانی کشور عمان و شبه جزیره عربستان در ۴۰ کیلومتری شرق صلاله قرار دارد. منطقه باستانی Samahram و خور Rouri با قدمت ۲۰۰۰ سال یکی از مهمترین بنادر دنیا در روزگار خود بوده است. بقایای این شهر که در بالای تپه ای مشرف به این خور قرار دارد، اکنون در دست کاوشگران میراث فرهنگی قرار دارد. این منطقه نیز در لیست میراث جهانی است. موزه کوچکی هم در گوشه ای از این مجموعه ساخته شده که برخی اشیاء یافت شده در این منطقه در آن نگه داری می شوند و همچنین حاوی اطلاعات جالبی درباره تاریخ عمان نیز می باشد. ورودیه هر اتومبیل به این مجموعه ۲ ریال است و برای بازدید از منطقه باستانی و خور نیاز به یک ساعت و نیم زمان دارید. حتما توجه شما را به پرندگان متنوعی که در این خور زندگی می کنند، جلب می کنم. https://www.youtube.com/watch?v=TUOfd3gDXuo

Salaleh12 Salaleh13

مقصد بعدی شهر Mirbat است که با  ۴۰ کیلومتر رانندگی از کنار جاده ای ساحلی به آن می رسیم. ساحلی زیبا دارد و قلعه ای رو به دریا. مقبره بن علی نیز با ظاهری سفید رنگ در قبرستان عمومی که در خارج شهر است، قرار دارد. توصیه می شود در صورتی که زمان کافی در اختیار ندارید از دیدن این منطقه صرف نظر کنید.

Salaleh14 Salaleh15 Salaleh16

مقصد بعد روستای Tawiattir است. مجددا باید از Mirbat به سمت صلاله حرکت کرد و پس از ۱۱ کیلومتر وارد جاده سمت راست یعنی به سمت کوه شد. این جاده کوهستانی ادامه می یابد تا بعد از ۱۵ کیلومتر به روستا Tawiattir می رسد. این مسیر کوهستانی و جنگلی است که در فصل بارندگی(خریف) بسیار سرسبز است. در ۱۵۰۰ متری شمال شرقی روستا دره ای عمیق که بیشتر شبیه سوراخ بزرگی است قرار دارد که دیدن آن خالی از لطف نیست. سنگ های این منطقه بسیار عجیب و غریب هستند. در هر ابعادی که باشند علی رغم سختی سنگها، سوراخهایی به شکل دایزه یا استوانه ای در آنها وجود دارد که حتما به دلیل جنس سنگها و بارندگی بیشتر در منطقه است.

Salaleh17 Salaleh18 Salaleh20

درختان کندر را به صورت پراکنده در این منطقه می توان یافت. اهالی محلی اکثرا با اتومبیلهای شاسی بلند و با سرعت در این جاده ها می رانند. هر چند که کیفیت جاده ها خوب است ولی به علت کوهستانی بودن، بالقوه خطرناک هستند. با ادامه جاده پس از ۷ کیلومتر به محل دکل مخابراتی می رسیم که منظره فوق العاده ای از فراز صخره ها به اقیانوس و همچنین جاده کنار دریا تتا محدوده شهر Mirbat دارد.

Salaleh19

همین مسیر را تا Tawiattir برگشتیم. سپس مسیر وادی دربات (Wadi Darbat) را ادامه دادیم که پس از ۱۵ کیلومتر به دوراهی دربات می رسیم و جاده دربات را در پیش می گیریم. این مسیر کوهستانی به طرز باورنکردنی جنگلی است و در فصل مناسب کاملا جنگل انبوهی دارد. به کنار رودخانه میرسیم که آب در آن جاری است ولی نه زیاد و بیشتر شبیه برکه بسیار طویلی است ،حدودا به طول دو کیلومتر تا انتهای جاده که البته در میان کوه ادامه دارد. از رد آب در کنار برکه می توان اینطور استنباط کرد که در فصل بارندگی ارتفاع آب حدود یک تا یک ونیم متر اضافه می شود سپس این برکه به آبشار بلند(۱۵۰ متر) و عریضی ختم می شود که با توجه به حجم آب خروجی بسیار زیبا خواهد بود. نهایتا آب این آبشار به خور Rouri می ریزد. در طول برکه مناطق خاصی برای گردشگران در نظر گرفته شده که می توانند بنشینند یا غذا درست کنند که البته در این فصل زیاد شلوغ نیست. تعداد زیادی شتر نیز در حواشی برکه ها مشغول چرا و خوش گذرانی هستند. پرنده های متنوعی هم در این منطقه وجود دارد.برکه پر است از ماهی و همچنین برخی جانوران آبزی دیگر از قبیل فورباغه. در انتهای جاده پارکینگ و سوپرمارکت کوچکی وجود دارد. البته توالت عمومی تمیزی را هم در اینجا می توانید پیدا کنید. نشستن در زیر درختان و کنار برکه زیبا زمان مناسبی را برای خوردن نهار و یا استراحت کوتاهی فراهم می کند.

Salaleh21 Salaleh22 Salaleh23

عصر به سمت صلاله به راه افتادیم و در میان راه گردشی هم در شهر طاقه کردیم. این شهر علاوه بر قلعه، ساحل زیبایی دارد که به خور طاقه ختم می شود.

در کنار جاده ساحلی صلاله فروشندگان نارگیل و موز و همچنین پاپایا بساط کرده اند و با قیمت نازلی می توانید از این میوه های تازه استفاده کنید. همچنین تعدادی مغازه فروش حلوا عمانی وجود دارد که مشابه آن را در ایران به مسقطی می شناسیم و شاید بهترین سوغاتی این منطقه باشد.

Salaleh25

Salaleh24

روز چهارم، بیست و هشتم فوریه:

پس از تسویه حساب با هتل، نصمیم گرفتیم تا به بازار قدیمی صلاله سری بزنیم ولی علی رغم جستجو نتوانستیم محل خاصی که صنایع دستی و محلی را می فروشد پیدا کنیم. سپس به سمت شمال صلاله حرکت کردیم و جاده  ثمریت را در پیش گرفتیم. ثمریت بخاطر پایگاه هوایی آمریکایی معروف است. ظاهرا در این مسیر منطقه حفاظت شده برای درختان کندر وجود دارد ولی متاسفانه ما نتوانستیم آن را بیابیم و نهایتا از جاده “قیرون حیرتی” به سمت مقبره ایوب نبی حرکت کردیم. این مقبره که منتسب به ایوب پیامبر می باشد در منطقه کوهستانی و مشرف به شهر صلاله قرار دارد و تا صلاله ۳۰ کیلومتر فاصله دارد. سنگ قبر به طول حدود ۳ متر می باشد. در جلو درب مقبره محلی وجود دارد که گفته می شود رد پا حضرت ایوب است. برای بازدبد از این مقبره ۳۰ دقیقه زمان لازم است.

Salaleh26

پس از نهار به سمت فرودگاه به راه افتادیم و پس از تحویل دادن اتومبیل وارد فرودگاه شدیم. صف طویل تحویل بار گویای این بود که تعداد زیادی مسافر در پرواز ما وجود دارد. با کمی دقت متوجه شدیم که اکثر مسافران کارگرانی هستند که قصد ترک عمان و بازگشت به کشورشان را دارند. اکثرا به طرز جالبی بارها را بقچه پیچ کرده بودند و قریب به اتفاق چمدان نداشتند. خوشبختانه ماموران انتظامی فرودگاه با دیدن بچه های کوچکمان، ما را به کانتر بیزینس کلاس هدایت کردند و مراسم تحویل بار و چک کردن را انجام دادیم. قسمت پروازهای خروجی نیز بسیار شیک و تمیز است. Free Shop آن نیز هرچند بزرگ نیست ولی برای خرید سوغاتی های جامانده مناسب است.

نهایتا سفر به صلاله بسیار جذاب و کاملا متفاوت است و شواهد نیز بیانگر این موضوع است که بازدید از صلاله در فصل موسمی یعنی از خردادماه تا مهرماه خالی از لطف نیست.

افشین ایران پور

کانون گردشگران جوان ایران

اسفند ۱۳۹۴

Share

۲ دیدگاه

  1. گزارش بسیار خوبی بود. ممنون

  2. محمدرضا

    مرسی از گردآوری این گزارش،
    اگه یه روزی بخوایم بریم عمان حتماً این گزارش به کارمون خواهد آمد، و اینکه اطلاعات خوبی هم در اختیار گذاشتی بودی،
    دست مریزاد

نظر بدهید

آدرس ایمیلتان منتشر نمیشودگزینه های الزامی ستاره دار شده اند *

*

برو بالا !