خانه / گزارش سفر به سایر کشورها / سال88 / به یاد سندباد : “گزارش سفر به عمان”
به یاد سندباد : “گزارش سفر به عمان”

به یاد سندباد : “گزارش سفر به عمان”

به یاد سندباد : “گزارش سفر به عمان”

 سفر ما در گرمترین موقع سال یعنی درست در وسط تابستان شروع شد. به نظر زمان مناسبی برای سفری صرفا تفریحی نمی رسید. اما من اعتقاد دارم بهتر است سفر به برخی مناطق را در زمانی انجام داد که به خاطره ذهنی ما نزدیک باشد. با توجه به مطالعاتی که قبل از سفر انجام داده بودم، یقین داشتم که خواهیم توانست مشکل اصلی مردم عمان که تقابل ایشان با صحرا است ، را به درستی درک کنیم. مطالعات حاکی از آن بود که بیشتر سرزمین عمان را مناطق بیابانی و کوهستانهای سنگی و خشک  تشکیل می دهد. این کشور با حدود ۳۰۰ هزار کیلومتر مربع در منتهی الیه شرقی شبه جزیره عربستان قرار دارد و از طرف غرب با امارات متحده عربی و عربستان ؛ از جنوب با یمن و از شمال به دریای عمان و تنگه هرمز و از شرق به دریای عرب محدود شده است. پایتخت آن مسقط با حدود یک میلیون نفر جمعیت است. از شهرهای بزرگ آن می توان به صلاله ، نزوا، ایبرا، ایبری، صحار و صور اشاره کرد.

عمان

عمان تاریخ مفصلی دارد ولی آنچه به ما مربوط می شود تصرف این سرزمین در زمان کوروش کبیر است.  واینطور که معلوم است سازه قنات که به عربی به آن «الأفلاج» می‌گویند در آن دوران احداث شده‌است. اینگونه آبیاری در عمان شهرت فراوانی دارد ودر حال حاضر صدها رشته قنات در کشور عمان وجود دارد وبنام «اَلفَلجَ» معروف است وجمع آن را «الأفلاج» گویند.عمان در دوره ساسانیان نیز جزء قلمرو این ساسله بوده است. پرتغالیها در قرن ۱۶ عمان را تحت سلطه خود درآوردند و یک و نیم قرن بر آن حکومت کردند.

الامام سیف بن سلطان الیعربی در سال ۱۶۴۹ میلادی توانست مسقط  را از قبضهٔ برتغالیها رها سازد. بعد از آزادی مسقط تمام قِلاع پرتغالیها یکی پس از دیگری سقوط کردند.عمانیها به بازپس گیری کشورشان از تسلط پرتغالیها اکتفاء نکردند و پرتغالیها را در سواحل هند وساحل شرقی آفریقا و اقیانوس هند تعقیب نمودند وتوانستند در چند حمله پی در پی قشون پرتغالیها را از این مناطق خارج کنند. سر انجام در سال ۱۶۹۸ میلادی پرتغالیها برای همیشه از منطقه رانده شدند. با این عمل شجاعانه عمانیها توانستند نام عمان را در صفحه درخشان تاریخ ثبت نمایند. در نتیجه این پیروزی یک دولت بزرگ وقدرتمند در عمان پدید آمد وبا ایجاد  یک ابرقدرت بزرگ دریائی بر تمامی آبهای منطقه تسلط یافت، پس از آن عمانیها صاحب بزرگ‌ترین نیروی دریائی وتجارتی در اقیانوس هند بودند در آن دوران، همچنین حدود مملکت عمان تا ساحل شرقی آفریقا گسترش یافت ودولت عمان بر تمامی جزیره‌های این مناطق( از جمله زنگبار) وساحل آفریقا تا دهٔ شصت از قرن بیستم حکومت کرد. در این دوران عمانی ها یکی از ثروتمندترین دولتهای منطقه بودند، بنا براین بر آبادانی مملکت کوشیدند وده‌ها قنات (الأفلاج) برای آبیاری ایجاد نمودند.

از آن پس تاریخ عمان فراز و فرودهای فراوان داشت تا اینکه در ۲۳ ژوئیه سال ۱۹۷۰ سلطان قابوس بن سعید آل بوسعید بر مسند حکم نشست. در زمان سلطنت محمدرضاشاه پهلوی هنگامی که چریکهای چپ ، جنبشی را در عمان و ظفار آغاز کردند دولت آن زمان ایران برای کمک به حکومت آن کشور نیروهایی را به عمان فرستاد و شورشیان را سرکوب کرد. از آن پس روابط بسیار خوبی بین دولت ایران و عمان ایجاد شده است و این روابط تا کنون نیز ادامه داشته است.

آغاز سفر:

ما برنامه ای سه روزه را برای سفر به کشور عمان ترتیب دادیم. سفر را از شهر شارجه در امارات متحده عربی آغاز کردیم. پس از دو ساعت رانندگی در مناطق بیابانی و نیمه بیابانی فاصله ۱۲۰ کیلومتری  اتوبان شارجه به حتا (Hatta) را طی کردیم. حتا در منطقه ای کوهستانی قرار دارد و دمای آن حداقل۶-۵ درجه از دوبی کمتر است. حتا شهر کوچکی است و از مناطق دیدنی آن می توان به قلعه کوچک شهر و همچنین سد یا بهتر بگویم آب بند اشاره کرد. پارک کوچکی نیز در تپه  مجاور شهر به تازگی احداث شده است. نیم ساعتی را در این پارک تپه ای استراحت کردیم. نکته جالب تنوع پرندگان این منطقه بود. در این مدت کوتاه توانستیم تعدادی سبزقبا هندی، مینا، شهدخوار، کلاغ و هد هد ببینم. در یکی از بانکهای شهر مقداری پول عمانی گرفتیم. واحد پول عمان، ریال عمانی است و بر خلاف ریال ایرانی ارزش بالایی دارد. در این زمان یعنی اواسط مرداد۱۳۸۸ ارزش هر ریال عمانی معادل ۵۹۷/۲ دلار یا ۲۵۸۰ تومان است.

عمان

به سمت شرق مسیر را ادامه می دهیم ۱۰ کیلومتر بعد،  گمرک  امارات قرار دارد که لازم است پاسپورتها ارائه شود تا مهر خروج روی آن زده شود. سپس به سمت عمان حدود۲ کیلومتر می رانیم که به مرز عمان می رسیم در این قسمت فقط صندوق عقب اتومبیل بازدید شده و مشخصات اتومبیل روی کاغذ کوچکی نوشته می شود. این کاغذ کوچک اهمیت خاصی دارد و باید در نگهداری آن دقت ویژه ای کرد. در ادامه مسیر پس از ۱۰ کیلومتر به مرز وجاجا (Al Wajaja Border) که مربوط به دولت عمان است می رسیم. ساختمان بزرگی در پیش روی ما قرار دارد. وارد می شویم، به کانتر شماره یک مراجعه می کنیم و مدارک خود(پاسپورت ، کاغذ کوچک) را  ارائه می کنیم. طبق قوانین کشور عمان ورود خانمهای مجرد بدون یک مرد محرم ممنوع است. لذا در صورتی که با همسر خود سفر می کنید حتما مدارکی دال بر این موضوع همراه داشته باشید در غیر اینصورت با کمی سوال و جواب مواجه خواهید شد. برگه ای که گویای مشخصات فردی شماست به شما داده می شود تا تکمیل شود. سپس ۳۰ درهم امارت به عنوان پول ویزا گرفته می شود و مهر ویزا در پاسپورت به همراه مهر ورود زده می شود. چند صد متر جلوتر قبل از ورود به عمان ، کاغذ کوچک دریافت می شود و از این پس شما رسما وارد کشور عمان می شوید. بیمه نامه اتومبیل بررسی نشد ولی در برخی سایتها خواندم که داشتن بیمه نامه عمان هم ضروری است.

3

در داخل خاک عمان اتوبان به همان شکل و شمایل امارات ادامه پیدا می کند. بر روی اولین تابلویی که در این اتوبان دیدیم، نوشته شده بود: ” صلاله ۱۲۵۱ کیلومتر”. صلاله شهری در منتهی الیه عمان و در نزدیک یمن قرار دارد.

سمت شرق حرکت کردیم تا به شهر صحار(Sohar) که از شهرهای مهم عمان است رسیدیم. این شهر درچند هزار سال قبل مهمترین و بزرگترین شهر عمان  و نام باستانی آن “مجان” (Majan) بوده است. این شهر دارای یک جاده ساحلی زیباست که اهالی برای پیاده روی از آن استفاده می کنند. صحار از طریق اتوبان اصلی به مسقط مرتبط شده است. تا رسیدن به مسقط تعداد زیادی شهر و روستا را گذر کردیم. البته برای افرادی که بخواهند مستقیما به مسقط بروند بهترین راه همان اتوبان است اما جاده دیگری به موازات اتوبان کشیده شده که امکان بازدید از روستاها و همچنین کناره دریا از آن راحت تر صورت می گیرد.

4

پوشش گیاهی در ۱۰۰ کیلومتر مانده به مسقط تغییر میکند و زمین به نظر سرسبز می رسد. در بسیاری از مناطق از میان نخلستانها عبور می کنیم تا به شهر برقح (Barka) میرسیم. برقح شهر نسبتا بزرگی با حدود ۱۰۰ هزار نفر جمعیت است. این شهر در ۸۰ کیلومتری مسقط واقع شده و یکی از دلایل شهرت آن برگزاری مسابقات “جنگ گاوها” است. که در فصول خنک سال در این شهر و روستاهای مجاور انجام می شود. به سمت مسقط که ادامه دهیم به شهر بزرگ السیب (Seeb) میرسیم. سیب جاده ساحلی زیبایی دارد. گفته می شود خیاطان ماهری در این شهر وجود دارد. فرودگاه بین المللی سلطان قابوس در حدفاصل سیب و مسقط قرار دارد.

مسقط:

درباره مسقط همین را بگویم که شهر عجیبی است!، از هر جا که به آن وارد می شوی دوباره به جای اول باز می گردی! دلیل این موضوع هم این است که مسقط در منطقه ای کوهستانی که شامل کوههای کم ارتفاع و سنگی است قرار گرفته است. این کوهها تا دریا ادامه دارند و خلیج های کوچکی را تشکیل داده اند بر روی تعدادی از کوهها که به دریا مشرف است قلعه و استحکامات نظامی ساخته شده است که متاسفانه ورود به این قلعه ها درحال حاضر ممنوع است. به هر حال اتوبانها و خیابانهای داخلی شهر در لابه لای این کوهها قرار دارند و چون هیچ تونلی هم حفر نشده لذا در بسیاری از مواقع پس از کمی رانندگی در این خیابانها مجددا به محل اول باز خواهید گشت. این موضوع ادامه دارد تا تصوری ذهنی و هوایی از شهر در ذهن جای گیرد.

مسقط بیش از یک میلیون نفر جمعیت دارد و به نظر می رسد که راه ترقی را به سرعت می پیماید. طرحها و ساخت و سازهای زیاد در سطح شهر نوید شهری آباد و زیبا را در آینده ای نه چندان طولانی می دهد. گستردگی شهر بیشتر درکناره دریا بوده به طوری که فاصله فرودگاه در منتهی الیه غربی تا البستان در شرق بیش از ۵۰ کیلومتر است.

غذا در عمان قیمت مناسبی دارد ولی برای اقامت باید پول زیادی در مسقط پرداخت. ما پس از بازدید از چند هتل، بالاخره “هتل نسیم” که درست در مرکز مطرح و در روبروی اسکله قرار دارد را انتخاب کردیم. قیمت اتاق دوتخته در این موقع از سال( مردادماه) که فصل کم توریست در عمان است با کمی چانه زدن ۲۰ ریال عمانی بدون صبحانه بود. که برای هر نفر هم ۲/۱ ریال بابت صبحانه پرداختیم. اتاق ما چشم انداز زیبایی به بندر و شهر داشت و بسیار تمیز با سرویس مرتب  و Air Condition مناسب بود. فاصله هتل تا بازار کمتر از پنج دقیقه است و محل مناسبی هم برای پارک خودرو وجود دارد.

مسقط چند محله معروف دارد از قبیل: مطرح (Mutrah)، قورم (Qurm) ، البستان (Al-Bustan) ، رووی (Ruwi) و مسقط قدیم.

5

مطرح: از محله های قدیمی مسقط است که در کنار دریا واقع است. اسکله و بارانداز معروف  سلطان قابوس نیز در این منطقه واقع است. جاده ساحلی بسیار زیبایی که با فضای سبز و پیاده روهای عریض  ساخته شده، میزبان افرادی است که قبل از غروب آفتاب تا پاسی از شب آنجا را برای پیاده روی انتخاب می کنند. بازار قدیمی و سنتی مطرح  درست در سمت دیگر خیابان ساحلی قرار دارد در این بازار که به سبک قدیمی مسقف شده است انواع و اقسام پوشاک عربی و هندی و همچنین طلاجات و نقره به فروش می رسد. در ورودیه اکثر مغازه ها ظروف مخصوص سوزاندن کندور قرار داده شده و بوی مخصوص و به یاد ماندنی کندور فضای داخل مغازه ها و بازار را پر کرده است. به فراوانی می توان مغازه هایی که ادویه جات مختلف را می فروشند مشاهده کرد.

6

7

 پوشش مردان عمانی پوشش خاصی است که از یک ردای بلند سفید رنگ که به آن دشداشه می گویند و کلاه خاصی که  کومه  نامیده می شود تشکیل شده است. چند روزی که در عمان بودم هیچ دشداشه ای که چروک شده  یا کثیف باشد ندیدم و تصور می کنم که این رفتار ریشه در اعتقادات این قوم دارد. جنس و دوخت کلاه هم بسیار با اهمیت است و بیشتر بیانگر سطح فرهنگی و همینطور اقتصادی فرد دارد. کلاههایی از ۳ ریال تا بیش از ۱۵۰ ریال در بازار یافت می شود. پوشش زنان عمانی نیز پوششی کامل و شبیه به زنان عرب است. در مراسم رسمی وخاص، مردان علاوه بر پوشیدن دشداشه سفید، شال و خنجر به کمر می بندند و به جای کلاه از عمامه ای خاص استفاده می کنند. خنجر عمانی که به نماد کشور عمان نیز شهرت یافته است، شکل خاصی دارد و عمدتا با غلاف آن به فروش می رسد.

موزه “بیت البرنده” درست در پشت هتل نسیم واقع شده و موضوع آن درباره تاریخ و رابطه تنگاتنگ مردم با دریا است. متاسفانه این موزه جمعه ها تعطیل است.  وقتی مسیر جاده کناره را به سمت شرق می پیماییم به پارکی می رسیم که به آن ” پارک الریام” می گویند و وسایل بازی بچه ها در آن وجود دارد. بر روی تپه ای سنگی که در مجاورت پارک قرار دارد بنایی ساخته شده که شبیه ظروف مخصوص سوزاندن کندور و سایر مواد معطر است و بیشتر جنبه نمادین دارد. ارتفاع تپه حدود ۴۰ متر و ارتفاع بنا نیز حدود ۳۰ متر است. برای رسیدن به طبقه فوقانی باید از آسانسور یا پله های بسیار باریک و مارپیچی که یادآور پله های برجهای و میل های دیدبانی است، استفاده کرد. این بنا هنوز کامل نشده و کارگران مشغول انجام مراحل پایانی هستند. ورودی این بنا در کنار پارک قرار دارد و فعلا بسته است. خوشبختانه در زمانی که ما آنجا بودیم، گروهی فیلمبردار ژاپنی که مشغول تهیه مستندی درباره عمان بودند، برای فیلمبرداری به همراه راهنمای عمانی به آنجا مراجعه کردند. از آنجا که شماره ماشین ما هم عمانی نبود و سر و وضع ما هم به عمانی ها نمی خورد. راهنمای عمانی با ما سلام واحوالپرسی کرد و پرسید که کجایی هستیم. بعد از گروه ژاپنی خواست که از کنار در ورودی وارد محوطه شوند و به بالای تپه بروند. ما هم از فرصت استفاده کردیم و اجازه گرفتیم که ما هم همراهشان شویم. از بالای این برج به راحتی می شود مطرح و مسقط قدیم را دید و منظره بسیار جالبی نیز به بندر و دریا دارد. راهنمای عمانی به ما توضیح داد که این یادمان در آینده فقط به روی مقامات باز خواهد شد و ما افراد خوش شانسی بوده ایم که موفق به این بازدید شده ایم. او گفت حتی خودش هم که کارمند اداره اطلاعات عمان است تاکنون به این مکان نیامده است. پس از اینکه مراحل فیلمبرداری ژاپنی ها تمام شد و ما هم حسابی اطراف را نگاه کردیم، آماده رفتن شدیم. از راهنما سوالی درباره غار حوتا پرسیدم که گفت شماره تلفن آنجا را دارد و به من خواهد داد. ما آهسته تر از تپه پایین رفتیم و دیدیم که راهنما و گروه ژاپنی علی رغم هوای بسیار گرم و شرجی منتظر ما هستند. سپس راهنما که اسمش سعید بود شماره تلفن اطلاعات غار و همچنین شماره تلفن خودش را به ما داد تا درصورت مواجهه با هرگونه مشکل با او تماس بگیریم. سپس او و همراهانش با خوشرویی از ما خداحافظی کردند و رفتند.

9

8

با ادامه کناره ساحلی به دروازه ای می رسیم که به دروازه مسقط مشهور است و در حقیقت اینجا ورودی شهر مسقط قدیم بوده است. موزه دروازه مسقط و بیت الزبید در این مسیر قرار دارند.با ادامه مسیر به دیوار قدیم دور شهر مسقط می رسیم که برای ورود باید از دروازه مطرح یا دروازه الکبیر و یا از دروازه ای که به کاخ سلطان مربوط می شود داخل شد. دور دیوار خندقی وجود دارد که سعی شده این خندق حفظ شود. با اتومبیل می توان از طریق این دروازه ها( بجز دروازه کاخ) وارد محوطه شد. در داخل این محوطه عمدتا ادارات دولتی قرار دارد. ورود اتومبیل از دروازه کاخ امکان پذیر نیست ولی با پای پیاده می توان تا پشت در کاخ رفت. بازدید از کاخ فعلا میسر نمی باشد. دو قلعه بزرگ جلالی و میرانی که ساخته شده توسط پرتغالی ها هستند،  در این محدوده و مشرف به دریا قرار دارند که بازدید از این دو قلعه نیز ممکن نیست. برای رسیدن به کنار آب باید از تونلی عبور کرد که به نام دروازه شهر قدیم مشهور است. بندر مسقط در این منطقه قرار گرفته است. در داخل شهر قدیمی موزه ای به نام موزه عمانی-فرانسوی قرار دارد.

10

11

12

13

جاده ساحلی به  سمت جنوب شرقی ادامه می یابد تا به منطقه البستان می رسد. از این منطقه اتوبان مسقط به سمت صحار آغاز می شود. مشهورترین هتل عمان و یکی از بهترین هتل های مدیترانه که بارها به همین دلیل جوایزی نیز دریافت کرده است،در این منطقه قرار دارد. دو سوی جاده منتهی به هتل با درختان بلند، زیبا سازی شده است. فضای سبز باطراوتی هتل را احاطه کرده، لابی هتل دارای سقف بسیار بلند و تزئینات زیبایی است. قیمت اتاقها و سوئیتهای این هتل حداقل ۳۰۰ و حداکثر ۲۵۰۰ دلار است.

14

رووی (Ruwi) :

منطقه ای از شهر است که در آنجا می توان اجناس و خوراکی ارزان قیمت تهیه کرد. موزه ملی، مسجد سلطان قابوس و موزه نظامی در این محل قرار دارد.

القرم (Qurm) :

القرم، منطقه ثروتمند نشین است. ساحل القرم منطقه ای زیباست که دارای جاده ای ساحلی است. تعداد زیادی رستوران و کافی شاپ در این محدوده وجود دارد.

15

بندر الجصه (Bandar Jissah) و یتی (Yitti) :  این دو منطقه از سواحل شرقی مجاور مسقط است. ابتدا به سمت البستان حرکت می کنیم و کمی پس از ورود به جاده وادی الکبیر و کمربندی رووی جاده ای به سمت شمال وجود دارد که به سمت قنتب (Qantab) می رود. با استفاده از تابلوهای راهنما می توان به سمت بندر الجصه رفت. هتل بسیار مجللی به نام هتل الحسن (al- Husn) وجود دارد که ساحل آنجا فقط مخصوص مهمانهای هتل است. با فاصله چند کیلومتر دو ساحل دیگر هم وجود دارد. یکی از سواحل که به نظر تمیزتر می آید ورودیه ۵ ریالی دارد و ساحل دیگر برای عموم آزاد است. قایقران ها به سرعت پیشنهاد های متنوعی درباره گشت دریایی به مسافران می کنند. این سواحل که در میان خلیج های سنگی قرار دارند. بسیار دیدنی هستند.

16

17

در فاصله کمی دورتر پس از عبور از میان کوههای سنگی سیاه رنگ که در بعضی از جاها رگه های بزرگی از سنگهای آهکی زرد رنگ را در خود جای داده اند به ساحل سنگی یتی می رسیم. فاصله این روستا تا مسقط ۲۵ کیلومتر است.

18

19

ما یک و نیم روز را در مسقط و اطراف آن سپری کردیم، تقریبا بجز موزه ها که همگی در این زمان بسته بودند، تمامی مکانها و محله های مسقط را دیدیم و تصمیم گرفتیم به سمت شهر نزوا حرکت کنیم. نزوا در ۱۷۴ کیلومتری مسقط قرار گرفته و دومین شهر توریستی عمان است. پس از طی ۱۱۱ کیلومتر در اتوبان مسقط به نزوا ، از اتوبان خارج شده به سمت “برکه الموز” حرکت می کنیم. این روستای کوچک در دامنه کوههای جبل اخضر قرار دارد، روستای سرسبز با نخلستانها و مزارع موز است. در میان مزارع می توان نهرهای باریکی را که به نام افلاج در عمان مشهورند را مشاهده کرد. آب این نهرها توسط چاه تامین می شود و اصولا از حیواناتی مثل گاو و الاغ برای خروج دلوهای پر از آب و ریختن آنها به داخل این شبکه آبیاری که ممکن است کیلومترها طول داشته باشد استفاده می شود. این سیستم آبیاری که قدمتی طولانی دارد به عنوان میراث جهانی در سازمان یونسکو ، ثبت جهانی شده است.

20

 پس از برکه الموز و قبل از رسیدن به نزوا، هتل گولدن تولیپ قرار دارد. از کنار هتل جاده ای به سمت کوه کشیده شده که به ارتفاعات جبل اخضر می رسد. جبل اخضر منطقه ای کوهستانی با آب و هوای خنک و با بیش از ۲۰۰۰ متر ارتفاع است که مناظر بدیعی را می توان، خصوصا در طلوع و غروب آفتاب، در آنجا مشاهده کرد.

نزوا (Nizwa) : هوا تاریک شده بود که به شهر نزوا رسیدیم. ابتدا به دنبال محلی برای اقامت شبانه گشتیم. نهایتا هتل مجان(Majan) را انتخاب کردیم که هم قیمت مناسبی داشت و هم تمیز و مرتب بود. برای یک شب اقامت در این هتل ۲۴ ریال عمانی با احتساب صبحانه پرداختیم. هر اتاق در این هتل دارای safe Box  و Air Condition  است.

شهر نزوا شهر سرسبز با نخلستانهای فراوان است. اما آنچه بیش از هر چیز این شهر را جالب کرده،  وجود قلعه ای بزرگ است. از دروازه های قلعه با اتومبیل می توان وارد قلعه شد. دیوارها و دروازه ها مرمت شده اند. برج و باروی قلعه هم به نظر بسیار سالم می رسد. منظره شبانه این قلعه که نورپردازی جالبی نیز دارد بسیار زیباست. صبح روز بعد برای بازدید قلعه از یکی از دروازه های قلعه که به دروازه بازار ماهی فروشها مشهور است وارد شدیم..

21

22

23

24

همانطور که از اسمش پیداست بساط ماهی فروشها پهن بود سپس به بازار میوه و تره بار و بعد به مغازه های لباس و پوشاک و آنگاه به طلافروشی، نقره جات و اجناس عتیقه و زینتی رسیدیم. سوغاتی های خوبی می توان از این بازار تهیه کرد که البته کمی هم چاشنی چانه زنی قیمتها را کاهش می دهد.

 بازدید از قلعه بزرگ نزوا که سمبلی از قلعه های سبک عمانی است حداقل به ۴۵ دقیقه زمان نیاز دارد و هر نفر بابت ورودیه باید نیم ریال بپردازد. این قلعه در قرن ۱۷ میلادی در عرض ۱۲ سال ساخته شد و یک برج ۴۰ متری استوانه ای با قطر حدود ۲۰ متر دارد. دور تا دور برج توپهایی کارگذاشته شده که تسلط کافی به شهر دارند. از سه ردیف پله برای رسیدن به بالای کنگره های برج استفاده شده است. از فراز برج می توان شهر سرسبز نزوا و همچنین محوطه داخلی قلعه که علاوه بر بازار، خانه های مردم نیز در آن قرار دارد، را مشاهده کرد. موزه مردم شناسی نیز در داخل قلعه به همراه سالن نمایش فیلم که فیلمی جهت معرفی نزوا و قلعه آن پخش می شود ایجاد شده است.

25

26

 رفت و آمد مردم با لباسهای محلی به داخل بازار و عبور آنها از دروازه های مختلف به طرز عجیبی یادآور داستانهای سفر سندباد است. در جای جای کشور عمان، از وادی های داخل صحرا گرفته تا قلعه های داحل شهرها و بندر مسقط با لنجهای چوبی با جاشویانشان این نظریه را در ذهن من تقویت کرده که سازندگان انیمیشن سندباد قطعا از عمان بازدیدی داشته اند.

42mihiq.jpg

42mihiq.jpg

از شهر نزوا به قصد بازدید از غار هوته (Hoota Cave) خارج شدیم. خوشبختانه تابلوهای راهنما کافی در این مسیر وجود دارد و قطعا کسی گم نخواهد شد این غار در کوههای جبل شمس قرار دارد و ۲۰ دقیقه ای می توان به آن رسید. ورودیه غار بسیار شیک و مدرن ساخته شده. پس از تهیه بلیط پنج و نیم ریالی وارد سالن داخلی می شویم که به رستوران و کافی شاپ، فروشگاه سوغاتی و محل انتظار راه دارد. پس از کمی انتظار در سالن، ما را به سمت در خروجی هدایت می کنند در این محل قطار کوچکی وظیفه حمل مسافران را به عهده دارد که به گفته راهنما چند روزی است برای پاره ای از تعمیرات کار نمی کند. با توضیحات راهنما از کنار ریل خط آهن به سمت ورودیه اصلی غار حرکت می کنیم.پس از حدود ۳۰۰ متر به تونل میرسیم که این تونل دست ساز هم بیش از ۱۰۰ متر طول دارد. در مدخل غار دوربین های بازدید کنندگان از آنها گرفته می شود و همگی(که حدود ۲۰ نفر هستیم) پشت سر راهنما وارد غار می شویم.

28

 ابتدا راهنما توضیحاتی درباره چگونگی کشف و وسعت و جنس سنگهای درون غار میدهد. او می گوید که مسیری که اکنون برای بازدید عموم گشایش شده ، حدود ۴۵۰ متر است که به طور متوسط برای بازدید از آن یکساعت زمان لازم است. از طریق پله های فلزی ،بسیاری از قسمتهای زیبای غار که عمدتا استالاگمیت ها و استالاکتیت ها هستند، امکان بازدید یافته اند. در قسمتی از غار، حوضچه آب قرار دارد که به ظاهر به خارج از غار راه دارد. در این حوضچه ماهی های کوچک به اندازه ۳-۲ سانتی متر که اغلب شفاف و کور هستند، زندگی می کنند. به نظر من غار هوته غاری شبیه به غار کهک است ولی به خوبی برای بازدید عموم مهیا شده است. البته در این مسیر صدمات غیر قابل جبرانی هم به غار وارد شده است. از راهنما درباره این موضوع سوال کردم و او گفت که ظاهرا پیمان کار اینجا شرکتی هندی بوده است. پس از اینکه از غار خارج شدیم به سمت کوههای جبل شمس حرکت کردیم. در راهنمای سفری که تهیه کرده بودم نوشته شده بود در این مسیر می توان دره های عمیقی شبیه گراند کانیون آمریکا را مشاهده کرد و به طور خاص اسمی از منطقه ای به نام وادی غول (Wadi Ghul) برده شده است. کوهستان جبل شمس مرتفع ترین منطقه عمان است و در لابه لای دره های آن وادی های متعدی وجود دارد که مناطقی خوش آب و هوا هستند. پس از طی حدود ۲۰ کیلومتر به روستای وادی غول رسیدیم در روبروی روستا دره های عمیقی وجود دارد که مناظر جالبی پدید آورده اند. به راه خود به سمت کوه ادامه دادیم شیب جاده به اندازه ای تند می شود که عبور اتومبیل های معمولی به سختی صورت می گیرد پس از حدود ۱۰ کیلومتر بر فراز گردنه قرار می گیریم. دره های عمیق و همچنین هوای خنک از جذابیتهای این منطقه است.

29

 در مسیر بازگشت وارد شهر بهلا (Bahla) می شویم. شهرت این شهر مدیون قلعه قدیمی آن است که به ثبت یونسکو رسیده است و جزء میراث جهانی است ولی متاسفانه بازدید آن برای عموم فعلا مقدور نیست و تحت مرمت است. بهلا حدود ۶۰۰ سال قبل توسط دیواری به طول ۷ کیلومتر در بر گرفته شده بود. گفته می شود طراح این دیوار زنی از اهالی این شهر بوده است. بقایای این دیوار بزرگ هنوز هم وجود دارد. اکنون بهلا حدود ۶۰ هزار نفر جمعیت دارد و شهر بزرگی به حساب می آید.

30

وقتی در جاده اصلی بهلا به سمت ابری (Ibri) برانید به خروجی می رسید که با تابلو (Al Ayn) مشخص شده است. به سمت العین حرکت می کنیم پس از عبور از سه راهی که مسیر مستقیم به سمت العین و مسیر غرب به سمت بات (Bat) است کوه بزرگی که خط الراس آن شانه ای شکل است در پیش روی ما قرار می گیرد. این کوه به نام Jebel Misht یا کوه شانه ای معروف است. حدود ۵ کیلومتر پس از  سه راهی  به سمت العین و درست بر روی تپه ای در سمت غربی جاده اصلی، تعدادی بنای سنگی مخروطی و کله قندی شکل را می بینیم.

31

برای رسیدن به این سازه ها راه مشخصی وجود ندارد و بهتر است با کمی پیاده روی به آنجا رسید. حدود ۲۵ بنای سنگی در اینجا وجود دارد  که از روی هم چیده شدن سنگهای لاشه به شکل مخروط کله قندی به ارتفاع ۵/۲ تا ۳ متر ، ساخته شده است و به نظر می رسد که مقبره هایی باستانی باشند. در منابع معتبر نوشته شده است که کاربرد این بنا ها کاملا مشخص نیست. قدمت آنها را  ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰ سال تخمین زده اند.

عمان

پس از بازدید به سمت سه راهی بازگشته و  این بار مسیر بات را انتخاب می کنیم. پس از رسیدن به شهر بات از اهالی سراغ منطقه باستانی و میراث جهانی را می گیریم. این پرسش بسیار غریب به نظر می رسد. کسی درباره این یادگار جهانی چیزی نمی داند تا بالاخره فردی پیدا می شود و آدرس جایی را در شمال غربی و خارج شهر می دهد. از تابلو راهنما خبری نیست. در جاده خاکی که به آنجا راهنمایی شده ایم چندین کیلومتری می رانیم ولی هنوز تابلو و علامتی وجود ندارد. مسیر را باز می گردیم که ناگاه منطقه ای که با فنس جدا شده است در سمت شمالی جاده به چشم می خورد. کمی که دقت می کنیم چند مقبره مشابه مقبره های العین مشاهده می کنیم. از قسمتی که به نظر می رسد می توان به داخل راه یافت وارد می شویم. چند تکه کاغذ که بر اثر تابش آفتاب،  رنگ و لعابشان پریده شده بر تکه ای مقوا به فنس متصل است. راهنمای عجیبی است ولی اطلاعات مفیدی درباره این میراث جهانی بر روی آن آورده شده است. تعداد این مقبره ها در این منطقه حدود ۱۵۰۰ عدد برآورد شده که بسیاری از آنها تخریب یا از بین رفته است. تعدادی هم کاملا سالم به نظر می رسند. به طور کلی دو نوع مقبره وجود دارد که شکل خارجی هر دو شبیه یکدیگر است و بنایی مخروطی شکل با سوراخ کوچکی جهت ورود به داخل آن است. وقتی که از در ورودی بنا که اکثرا ارتفاع آنها بیش از یک متر نیست وارد می شویم، در بیشتر آنها به فضایی ساده و بسیار کوچک می رسیم که هیچگونه تزئیناتی هم داخل آن وجود ندارد. اما در تعدادی دیگر که شمارشان اندک است فضای داخلی با دیوار سنگی که تا سقف ادامه یافته است به دو قسمت تقسیم شده که دلیل و تفاوت این دو هنوز مشخص نشده است. در کاوشهای به عمل آمده در این منطقه مقداری سفال نیز کشف شده است. مقبره ها اکثرا به شکل اولیه خود حفظ شده اند و تعدادی نیز کاملا مرمت شده اند.

عمان

ابری (Ibri) آخرین شهر بزرگی است که بر سر راه ما قرار گرفته است و چون سایر شهرهای عمان دارای قلعه است. ما توقفی در شهر نداشتیم و مستقیما از طریق اتوبان به سمت مرز العین( ۱۴۰ کیلومتر) حرکت کردیم. برای ورود به کشور امارات از طریق مرز العین باید ابتدا به Buraimi رفت تا مهر خروج زده شود پس از طی حدود ۴۰ کیلومتر به مرز ورودی امارات می رسیم که ابتدا مهر دخول زده می شود و کاغذ کوچکی که مشخصات اتومبیل روی آن آورده شده است به راننده داده می شود. کمی جلوتر پس از چک کردن کارت ماشین، گواهی نامه و پاسپورت، کاغذی صادر می شود که اجازه نامه ورود اتومبیل است. در ایستگاه آخر کاغذ ورودیه و تکه کاغذ کوچک اخذ شده و وارد امارات می شویم. چند کیلومتر جلوتر شهر بزرگ العین قرار دارد که شهری سرسبز با نخلستانهای بسیار بزرگ است.  العین از طریق اتوبان با دوبی حدود ۱۴۰ کیلومتر فاصله دارد.

دکتر افشین ایران پور

کانون گردشگران جوان ایران

iranpour@irangardan.ir

Share

یک دیدگاه

  1. مسعود فرجاد

    گزارش سفر عمان خوب تنظیم شد. فقط نقشه جغرافیایی همه شهرها ی مسیر مسافرت را نشان نمیدهد و میتوانست کاملتر باشد.

نظر بدهید

آدرس ایمیلتان منتشر نمیشودگزینه های الزامی ستاره دار شده اند *

*

برو بالا !